Przyjaciółko nie-moja

Początek1 / 1

Milczenie już nie krępuje. We włosach coś potargał strach. Śnieg, mróz, ciemność i wiatr duje. Czymkolwiek to, już tego brak.

Na samotność mnie skazałaś. Nigdy nie mówiłaś prawdy. Z mego statku korzystałaś bez umiaru. Pozwoliłaś by

cisza bardziej rozdzieliła nas niż czterech przecznic przestrzeń. Cisza ta mnie ośmieliła by zapytać o coś więcej.

To co ludzkie z tym co boskie między nami nie mieszkało. Było bowiem zbyt beztroskie i dyskrecji nie łamało.

Jednoczący stopień cnoty między nami się nie…