Psychologia · 3 min czytania
Przyjaźń
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Aga, moja dobra przyjaciółka, najlepsza. Przynajmniej była nią kiedyś, teraz szcezrze mówiąc, nie wiem jak jest. Jeszcze rok temu, taka myśl nawet nie przeszła by mi przez głowę. Wtedy bez wachania powierzyłbym jej swoją duszę, umiałbym pogadać z nią o wszystkim bez wrażenia, że mnie olewa. Ale to by było rok temu. Teraz jest teraz. Czas zmienia, nie zawsze na plus. Momentami, zastanawiam się, co tak naprawdę się w zmieniło, we mnie i w niej. Co dziwne, zawsze dochodze do tego samego wniosku. Ona cały czas jest taka jaką była, to ja się zmieniam. Chyba na gorsze. Ciężko jest oceniać samego siebie, jednak w tym przypadku nie mam z tym większych problemów. O Adze można powiedzieć, że jest jak morze. Ile czasu by nie upłyneło, ona i tak pozostanie taka, jaką jest. Może dlatego tak łatwo było przy niej porównać siebie, jak się zmieniłem. Jak zmieniła się nasza przyjaźń. W sumie, teraz już nie mogę nazwać tego przyjaźnią. Nasze rozmowy sprowadzają się do prostych odzywek typu "cześć" czy "jak leci". To już nie to co kiedyś. Rozumieliśmy się bez słów. Jak ja musiałem o czymś z nią porozmawiać albo ona ze mną, zawsze był na to czas. Ale jak już mówiłem, to było kiedyś. Obecnie, każde z nas wędruje swoimi ścieżkami i nie…