Przypadek czy przeznaczenie? cz.1

Początek1 / 1

-nie! Ja nigdzie nie jadę- krzyknełam. -nie masz wyjścia już jest wszystko postanowione ten wyjazd dobrze ci zrobi-odpowiedziała mama -ale dlaczego ? Nie może lecieć Maciek na tę wymianę międzyszkolną???-spytałam spokojnie mamę -nie może i dobrze o tym wiesz. Ta wymiana jest do Londynu na dwa lata więc trzevba znać doskonale angielski, a Maciek nie potrafi go za dobrze. -tak nagle zachciało ci się wysyłać mnie na wycieczkę czy co to tam jest !? - krzyknełam byłam zła na mame że załatwiła to bez mojej wiedzy- Jakoś nigdy nie chciałaś żebtm gdzieś jeździła. Pamiętasz jak miałam wycieczke z klasą, a teraz jadę sama.Wtedy się nie zgodziłaś,a teraz keżesz mi jechać -wtedy cię nie póściłam bo miałaś 15 lat,a teraz masz 17 - a nie przeraża cię,że będę w domu z piątką chłopaków?-zapytałam -nie wiem że to mądrzy chłopcy. A teraz idź się pakować bo nie zdążysz na samolot. Zrezygnowana poszłam do swojego pokoju. Wyciągnełam walizke, ale zamiast zacząć się pakować poprostu siedziałam przed nią i czułam jak płyną mi z oczu łzy. Nigdy nie lubiłam płakać może dlatego, że w trzeciej klasie strzasznie się ze mnie śmiali. Wyzywali od beks i wogóle. Dlatego w tedy postanowiłam, że koniec z płakaniem. Zawsze starałam sięnie płakać przy kimś z czasem odzwyczaiłam się od płakania.A teraz…