Pustka

Początek1 / 2

Już nigdy nie będę człowiekiem..

Dzięki mądrości co przychodzi z wiekiem

gdy ciało już dawno w grobie,

samotny duch powiada o sobie:

Już nigdy nie będę człowiekiem...

Szczęśliwe życie co na pustkę jest lekiem

opuściło duszę i serce przeszyło

Część 22 / 2

w smutku i bólu ciało zostawiło.

W pustce i mroku, leżę porzucony

samotny i smutny, ten co opuszczony.

Prawi tak duch co cierpi samotnie,

że w trumnie mu ciasno, ciemno i wilgotno.

I rzekł zmarznięty,gdy przykryto trumnę