zbrodnia · 1 min czytania
"Pusto już"
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Pusto już, Gdzieś w rogu cień nocnego motyla obija się W świetle tlącej się, Starej, zżółkłej świeczki A tutaj nic się nie zmieniło, Nadal stoi ten wiklinowy kosz, w którym nie gdyś mały chłopiec chował się przed światem Szafa, zawsze pełna zabawek, lecz bez duszy Jeszcze słyszę dźwięk, Mamo nie! Płaczu łzy niezmyte z podłogi, Przysłonięte jakimś dywanem Nie mogę się ruszyć! Przestań! Dźwięk klucza, skrzyp