Rozdział I "Har'bel" cz. 3

Początek1 / 1

Ktoś delikatnie potrząsał jej ramieniem. Lata ćwiczeń i ciągłego bycia w niebezpieczeństwie wzięły górę. Instynktownie chwyciła najbliższy nóż i zwalając napastnika na posadzkę przytknęła mu go do gardła. Zack leżał na podłodze z lekko zdziwioną miną. -Hej hej hej, potem się zabawicie. - Igren niosąc na tacy przyrumienionego na złoto dzika przeszła obok nich jakby nic się nie stało. -Teraz siadajcie do stołu póki jeszcze jest co jeść. Liselotte odgarnęła włosy z czoła i dopiero wtedy się całkowicie przebudziła. Przeprosiła Zacka i pomogła mu wstać. -Już drugi raz dzisiaj mnie położyłaś, chyba faktycznie straciłem formę. - otrzepał swoje ramie z kurzu -Mniejsza z tym, siadajmy. To twoja kolacja powitalna. Odwróciła wzrok. Na całej długości stołu była rozłożona cała masa owoców, z których znajomo wyglądały dla niej tylko jabłka i winogrona. Pomimo tego, iż nie było tam żadnej zastawy stołowej (nie licząc pucharów na wino i olbrzymiego kufla), to całość wyglądała schludnie i elegancko. Na środku leżała bogata zdobiona taca, na którą Igren właśnie nakładała pieczeń. Czym dłużej przypatrywała się jedzeniu tym bardziej robiła się głodna. Usadowiła się między elfką a krasnoludem. Zack siedział naprzeciwko niej, a Easley jak zwykle na końcu. -Gdzie jest Ezekiel? - Igren zwróciła się do Easleya. - Jeśli dobrze pamiętam to poszedłeś go szukać. Co z nim? -Śpi. -Śpi? Tylko tyle? - pokręciła z niedowierzaniem głową. - Mamy dzisiaj ważnych gości, dołączyła do nas dzisiaj nowa towarzyszka, a ty nie raczysz go nawet obudzić. -I przez kolejne dwa tygodnie słuchać biadolenia jaki on to jest zmęczony i niewyspany? - udawał że głęboko nad tym duma. - Nie, chyba nie. -Eh...co za stary pryk. No nic, obejdzie się bez niego. -A Jace? - wtrącił się Zack. - I ten... jak mu tam było..? -Dante. -Dante. Nie czekamy na nich? -Gdyby mieli zamiar wrócić na kolacje to już by tu byli. Dobrze wiesz, że... -No to…