Rozmowa.

Początek1 / 1

-Dlaczego się smucisz? -Nie wiem kim jesteś. Nie odpowiem ci. -Odpowiedz. Może cię pocieszę? -Nie pocieszysz mnie skoro nie znasz powodu mego smutku. -To zdradź mi go. -Jestem smutna, bo nie mam przyjaciół. -Ja jestem twoim przyjacielem. -Nie znam cię. Nie możesz nim być. -Jeśli mi pozwolisz to będę. -To zdradź mi kim jesteś. -Nie ważne moje imię. -To chociaż się pokaż. Jesteś ładny? -Nie ważny mój wygląd. Czy by zostać przyjacielem trzeba być ładnym? -Nie, chyba nie. Ale trzeba być miłym. Jesteś miłym? -Na tyle na ile mi pozwolisz. -Pozwalam ci być bardzo miłym. Ale tylko dla mnie. Skąd się tu wziąłeś? -Prosto z twojego serca. -Czyli kim jesteś?! -Mówiłem już. Przyjacielem. -Co przyjacielu robiłeś w moim sercu? -Zamknęłaś mnie tam sama. -Ja cię zamknęłam? Nie prawda. Nie pamiętam tego. -A pamiętasz kiedy pierwszy raz powiedziałaś komuś, że go nienawidzisz? Wtedy mnie uwięziłaś w swoim sercu. -Poczekaj. Wiem kim ty jesteś. Ty jesteś miłość! Czekałam na ciebie miłości! Gdzie byłaś…