Rozmowa z lękiem

Początek1 / 1

Kobieta usiadła na schodach swojego domu. Trzymając w rekach kubek z kawą. Aromat kawy zawsze ja uspokajał. Z błogiego stanu wyrwał ją szelest. - o! to Ty !- powiedziała - Tak to tylko ja- odparł Lęk - chodź, usiądź koło mnie. Lęk nieśmiało usiadł na brzegu schodów. - Czy mogę Ci w czymś pomóc ?- zapytał cichutko Lęk - Hmm, zastanowiła się przez chwilę kobieta - a może ja mogę pomóc w czymś Tobie? - Tak, odpowiedział Lęk - jeśli mogę Cię prosić, żebyś częściej myślała o radości, byłbym wdzięczny. - Dlaczego o to mnie prosisz? - No cóż...nie chciałbym Cie za często straszyć... - No tak, ostatnio często mnie nawiedzasz. - Ja?- zapytał Lęk - ja nie nawiedzam, nie jestem duchem. Przychodzę na Twoje wezwanie. - Na moje wezwanie ? -