Rozmowa z mistrzem.

Początek1 / 2

-W jakimże musisz znajdować się stanie, gdy nie masz nawet okruchowych chęci pocieszenia swoich przyjaciół?

Cóż, że trywialność, cóż, że koloryzacja, że burza emocji, że porywczość. Cóż, że jesteś ponad to.

-Co z Ciebie za Człowiek? Nie jesteś nawet skory do pomocy.

Tak, to właśnie do Ciebie mówię.

Wygłaszam pytania- zbyt długo, zbyt mocno siedziałem ponad tym. Samemu, nie potrzebując innych. Pamiętam ten dzień kiedy zostawili mnie samego. Nie okłamując siebie, prawdą jest to, że owy dzień zapisuje się na kartach historii mogo życia jako jeden z najbardziej bolesnych i rozczarowujących.

Część 22 / 2

-Więc dlaczego po czasie oczekują pomocy?- zapytał zakłopotany. -Czy nie lepiej radzą sobie beze mnie?- Prawdopodobnie to popchnęło ich do decyzji opuszczenia mnie, pozostawienia pustego miejsca, by odejść, zajmując kolejno inne puste miejsca. -Czy to naturalny bieg zdarzeń? Czy to jest podyktowane?

- Nie, muszę zaprzeczyć, to tylko schemat. Nie próbuj zamknąć w nim swoich myśli.

To nie jest też odpowiedni schowek dla upodobań, potrzeb oraz, Tu szczególnie, całości Twego indywiduum.

Jak bardzo uczucia różnią się od…