Filozofia · 2 min czytania
Ruchome Schody
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Przemijamy. Jak kruszejąca rzeźba, jak więdnący kwiat w wazonie. Przemijamy. Nie zatrzymamy chwili. Nie zostaniemy tam gdzie było nam dobrze. W tym wspaniałym dzieciństwie które uciekło zabierając ze sobą magię Świąt. Jesteśmy w drodze. Ciągłej drodze. Nawet jeśli o tym nie myślimy to znamy też jej koniec. Jak ruchome schody niepozornie i niemal niezauważalnie czas nas do tego końca zbliża. A my się bawimy! Zapominamy na chwilę o tej drodze, o tym końcu. To jest przecież właśnie życie. Kochamy. Niektórzy z nas kochają. Miłość wznosi nas ponad te schody, ponad czas, ponad rzyczywistość. Ale nawet miłość nie…