Poezja · Inne · 1 min czytania
Samotność
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Samotność
wielka - dopada go we śnie rośnie w majaku zapuszcza korzenie drzewo po kres czasu martwe na kratkowanej pustyni szachownicy zrezygnowany czarny pion wyje za królową wszechświata a ona ciągle w drodze mlecznej obmywa białe ciało alabastrowe piersi są pełne nadziei różowe sutki wypatrują kochanka a smukłe palce gaszą