Psychologia · 2 min czytania
Samotność w tłumie
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
„Masz problem? Napisz! Ciocia Andzia radzi!” – Ania już nie raz otwierała okienko komunikatora, gdzie wpisuje się opis i już nie raz chciała wpisać właśnie to. Znajomi uwielbiają do niej pisać i wyżalać się. Zaczynają „mam doła…” i Ania już wie, co zaraz nastąpi. Ania jest dobrym słuchaczem. Wie to. A w 99% musi doradzać w sprawach, których nigdy nie przeżyła na własnej skórze. Miłość. Brak miłości. Brak akceptacji ze strony otoczenia. Brak pomysłu na siebie – pospolitość. Ania jest samotna, przyjaciół ma wielu, ale czy oni tak naprawdę są jej przyjaciółmi? Tego nie wie. Często się uśmiecha, dużo mówi. Ale pod maską uśmiechu kryje się osobowość pełna problemów i żalu. Już nie raz próbowała zacząć rozmowę z przyjaciółką. Jednak ona odbiera Anię cały czas z przymrużeniem oka i żartuje sobie z jej błahych problemów, po czym zaczyna mówić o sobie. Ania znów zaczyna słuchać i pomagać. Brak jej silnej woli. Sama stworzyła taki obraz siebie. Trudno,…