Senne rozstrząsanie obojętności myśli

Początek1 / 1

SROM

Dlaczego nie boli, i nic nie czuję, gdy widzę jak Piekło twą trumnę połyka? Boję się siebie, gdy widzę jak znikasz, i wiedząc, że płoniesz, się nie przejmuję...

Ziemię uklepią, łopatą, grabiami, za życia plewili już nasze umysły; przy pierwszym wszak krzyku marzenia prysły - i żyjąc byliśmy bezsensu sługami..