filozofia · 2 min czytania
Sentencje XXVI
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
{b}Sentencje XXVI{/b}
„Jestem spojrzeniem, jestem zauroczeniem, lecz zapomnisz o mnie, gdy tak patrząc na mnie, zderzysz się z drzewem”
„Na kres drogi zaprowadzi was Ona, nimfa wodna, złudna ale jakże prawdziwa”
„Jej dłoń przemknęła ku jego szyi z niezwykłą zwinnością po ramieniu. Otulając kark zatoczyła łuk kciukiem na jego poliku. Zanurzając swe szpony w jego czuprynie ujawniła swe oblicze. Onieśmielony jej dotykiem dał się omamić sykowi, nim ujrzał jej gadzie oczy był już stracony.”
„Rękę przyłóż, rękę podaj, nie pociągnij tylko obrót wykonaj, z podwójnego piruetu wylądujesz w moich ramionach"
Część 22 / 2
„Przyłóż dłoń do dłoni, zobacz że to nie boli”
„Dłoń przy dłoni, spojrzenie spojrzenie goni, czyżby byli już gotowi”
„Uśmiech, nie wszystkim dostępny, co niektórym jakby zakazany”
„Ruda kita, trujący bluszcz, wiedźma prawdziwa, tylko żeby mi z dzieci zupy nie robiła”
„Prawdziwa wiedźma przez księżyc…