Skrzacia troska

Początek1 / 1

{i}{b}Skrzacia troska{/b}

Usiadł skrzat na rąbku tęczy, Wyciągnął się i ziewnął przeciągle, Dlaczego ród ludzki jęczy I martwi się drobiazgami ciągle.

Przecież i kwiatki i drzewa i skrzaty I woda i ogień i wino Radością swą wchodzą do chaty Gdzie życie się toczy leniwo.

Cóż