Poezja · Dla dzieci · 2 min czytania
Sławek, kot Bazyli i wróbelek
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Było to dawno, kiedy dachy jeszcze kryto słomą, tam gniazdko uwił dla swej rodziny wróbelek mały, a urwis Sławek i kot łaciaty polowali z ukrycia to ich podwórkowych marzeń, był świat zabaw cały.
Kot któremu nadano dziwne imię Bazyli, był krwawym myśliwym na ptasie rodziny nocne wyprawy z latarką Sławek robił, nikogo nie gorszyły ich niecne czyny.
Pewnej mroźnej zimy - zwaną stulecia mama Sławka zaprosiła sąsiadki z okolicy do darcia pierza na poduszki i pierzyny - były ploteczki, wróżby i trochę śliwowicy.
Wróbelek głeboko ukrył się w słomie, Bazyli drzemał przy piecu - niecnota znudzony Sławek wymyślał przygody, potrzebował do nich wróbelka i kota.
Gdy ogromne balie były pełne pierza, Sławkowi myśl nowa przyszła do głowy pocichutku w noc ciemną on zmierza, oj będzie, znów będzie wielka "zadyma"!
Sławek chyłkiem…