Poezja · Akcja · 1 min czytania
Śmierci panieńskiej perełki nad dziurą.
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
W ustach noszę ciepłą perełkę Piersi miarowo wznoszą się od tlenu Deszcz spływa rynienką po mojej duszy Prawodopodobnie nigdy Przenigdy Nikt Nie sprawi że się wykruszy
Pod językiem noszę ciepłą perełkę Plamy na tęczówce jak plamy na słońcu Człowiek ze zwieszoną głową na wykresie Prawodopodobnie nigdy Przenigdy Nikt Nie sprawi że ją podniesie
Mam małe archwium obrazków