Filozofia · 2 min czytania
Smutny las
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Stoję i patrzę, a to przede mną las sznurów. Staja przede mną wisielcy, i patrzą wybałuszonymi oczyma na śmierć swa. Zapadła zapadnia. Niech żyje bal! Wszyscy tańczą, wszyscy klaszczą. Nikt nie siedzi wszyscy tańczą; podrygują, podskakują, kręcą się to w lewo to w prawo. Dygotają i spazmują. Danse Macabre rozpoczęte. Wszyscy egoiści, każdy skupiony na swej roli. Taniec ich wyzwala. Armia kukiełek. W tem... muzyka cichnie; zmęczeni tańcem zastygają. Posępnie, niczym posagi czekają. Na wzlot, na upadek. Spuszczone głowy, spuszczone dłonie. Tylko pajac…