Poezja · Psychologia · 1 min czytania
Sonet adriatycki III
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Parne słońce wschodzi, gra świerszcz utrudzony Wiatr kołysze palmy dumne jak matrony Które wieńczą niebo z grzmotem na chmur kresie Purpurowe echo lekki szum fal niesie
Atłasowy meczet na brzegu w Rijece burza barw tęczowych przegląda się w rzece Mąci taflę wody, zmienia, niepokoi Lecz choć nurt