Proza · Romans · 6 min czytania
Śpiąca Królewna.
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 4
Królewna
budzę się nie otwierając oczu i słyszę jak chodzisz na palcach skryty w cieniu moich rzęs wiem że boisz się nawet oddychać żeby kolor twojego oddechu nie otworzył kluczem wrót mojego snu wywlekając mnie stamtąd skutą łańcuchami zamkniętymi powiekami czuję jak się uśmiechasz jak spowijasz mnie całą gwiazdami twego spojrzenia o smaku nieba i twój słodki ciężar na moich włosach sprawia że jak chmury unoszę powieki ja też uśmiecham się do ciebie samymi rączkami tak szeroko
włosy, których dotknął książę, zaczynają wypadać i lądują na ziemi
Książę
milczysz do mnie mała królewno pięknymi spojrzeniami zimnymi palcami pokazujesz mi księżyc ten obok słońca tam na rozgwieżdżonym zielonym niebie nad naszymi głowami milczysz słodkimi jak miód łzami nie płacz moja dziewczynko twoje łzy tak mnie kaleczą ale to nic to nie boli tak bardzo wytrzymam przebudziłem cię z wiecznego snu przeniosłem do nowej krainy wstań teraz popatrz moja dłoń czerwonymi łzami zrosiła twoje blade policzki moja mała królewno wymieszały się nasze łzy spaliły się wykwitły rumieńce
Królewna
ach moje włosy! książę ty pachniesz tak mocno niebem podejdź tu bliżej jeszcze bliżej i bliżej zbliż się do mnie żebym mogła uśmiechnąć się do ciebie jeszcze szerzej pocałować cię na odległość powiekami zamkniętymi rozetrzeć oddechem twoje łzy na moich chodź ja wstanę pójdę z tobą mój książę centymetr od ciebie choć to za daleko deszcz spadnie świerkową żywicą sklei nas razem
Część 22 / 4
Książę
podchodzi powoli
patrz czekam na ciebie chcę cię tylko dotknąć jednym oddechem nic więcej
Królewna
książę twoja ręka tak krwawi twój oddech wysuszył moje łzy boję się że mi znikniesz rozpłyniesz się w ogniu nie podchodź już bliżej tak ciężko mi cię o to prosić
Książę
odsuwa się o krok
Część 33 / 4
wstań nie zbliżę się bardziej nie zniknę i ty nie znikniesz zapomnijmy o tym na chwilę spójrz
zastanawia się przez chwilę
spójrz już noc nas wita księżyc wskazuje drogę twoim ustom wstań miła pójdziemy do gwiazd świecących iskrzących jak twoje spojrzenie na zawsze razem
Królewna
wstaje, zostawiając za sobą pęk jasnych włosów
twoje słowa przerażają mnie książę chcę stopami czuć ziemię poruszać się w słońcu tańczyć w deszczu wirując włosami dotykać zmysłami kolorowych zapachów pachnących kolorów błyszczących kształtów słodkich dźwięków chcę z tobą mój książę iść dalej nie zatrzymywać się na krok na odległość światła mieć cię zawsze tu obok
Książę
Część 44 / 4
nie opuszczę cię
Królewna
o wiem że nie opuścisz nie odejdziesz chciałabym cię dotknąć choć przez chwilę lecz nie chcę sprawić ci bólu mój książę
Książę
wyciąga do niej zdrową rękę
podaj mi dłoń jestem gotów na wszystko nie potrafię odejść nie potrafię być nie…