Ustawienia czytania
Preferencje tekstuŹródło: ustawienia tej wizyty
Motyw

Proza · Romans · 6 min czytania

Śpiąca Królewna.

Bezpłatny fragment · pierwsze 50%

Królewna

budzę się nie otwierając oczu i słyszę jak chodzisz na palcach skryty w cieniu moich rzęs wiem że boisz się nawet oddychać żeby kolor twojego oddechu nie otworzył kluczem wrót mojego snu wywlekając mnie stamtąd skutą łańcuchami zamkniętymi powiekami czuję jak się uśmiechasz jak spowijasz mnie całą gwiazdami twego spojrzenia o smaku nieba i twój słodki ciężar na moich włosach sprawia że jak chmury unoszę powieki ja też uśmiecham się do ciebie samymi rączkami tak szeroko

włosy, których dotknął książę, zaczynają wypadać i lądują na ziemi

Książę

milczysz do mnie mała królewno pięknymi spojrzeniami zimnymi palcami pokazujesz mi księżyc ten obok słońca tam na rozgwieżdżonym zielonym niebie nad naszymi głowami milczysz słodkimi jak miód łzami nie płacz moja dziewczynko twoje łzy tak mnie kaleczą ale to nic to nie boli tak bardzo wytrzymam przebudziłem cię z wiecznego snu przeniosłem do nowej krainy wstań teraz popatrz moja dłoń czerwonymi łzami zrosiła twoje blade policzki moja mała królewno wymieszały się nasze łzy spaliły się wykwitły rumieńce

Królewna

ach moje włosy! książę ty pachniesz tak mocno niebem podejdź tu bliżej jeszcze bliżej i bliżej zbliż się do mnie żebym mogła uśmiechnąć się do ciebie jeszcze szerzej pocałować cię na odległość powiekami zamkniętymi rozetrzeć oddechem twoje łzy na moich chodź ja wstanę pójdę z tobą mój książę centymetr od ciebie choć to za daleko deszcz spadnie świerkową żywicą sklei nas razem

Książę

podchodzi powoli

patrz czekam na ciebie chcę cię tylko dotknąć jednym oddechem nic więcej

Królewna

książę twoja ręka tak krwawi twój oddech wysuszył moje łzy boję się że mi znikniesz rozpłyniesz się w ogniu nie podchodź już bliżej tak ciężko mi cię o to prosić

Książę

odsuwa się o krok

wstań nie zbliżę się bardziej nie zniknę i ty nie znikniesz zapomnijmy o tym na chwilę spójrz

zastanawia się przez chwilę

spójrz już noc nas wita księżyc wskazuje drogę twoim ustom wstań miła pójdziemy do gwiazd świecących iskrzących jak twoje spojrzenie na zawsze razem

Królewna

wstaje, zostawiając za sobą pęk jasnych włosów

twoje słowa przerażają mnie książę chcę stopami czuć ziemię poruszać się w słońcu tańczyć w deszczu wirując włosami dotykać zmysłami kolorowych zapachów pachnących kolorów błyszczących kształtów słodkich dźwięków chcę z tobą mój książę iść dalej nie zatrzymywać się na krok na odległość światła mieć cię zawsze tu obok

Książę

nie opuszczę cię

Królewna

o wiem że nie opuścisz nie odejdziesz chciałabym cię dotknąć choć przez chwilę lecz nie chcę sprawić ci bólu mój książę

Książę

wyciąga do niej zdrową rękę

podaj mi dłoń jestem gotów na wszystko nie potrafię odejść nie potrafię być nie…

Wróć na początek
Postęp podglądu tylko w tej sesji · 0%