Filozofia · 2 min czytania
Spokój filozofa
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Niebo ma taki sam kształt jak wczoraj Chmury przesuwają się ,wiatr niesie proch z krzyży mocnych swiecących jak aureola W której błyszczą dumne tereny wyżyn
Osłania się człowiek swoją wiarą Każda jednak tarcza kiedyś może pęknąć i zarumienić się swą karą którą przemieniłes w piękno
Spadło z góry ostatnie pióra kruka Pokryta piorami cała długa droga Na której idąc - szukasz Przez całe zycie Boga
On się kryje w każdym wyciągnięciu dłoni W każdym kosztowaniu krzywd co jak wir- doświadczenia chłonie ubierając je w niepewny świt
Przy którym mozna sie zachłysnąc Bo i nawet na płytkim morzu mozna utonąć i obserwować świetlistośc tak naprawde nieoświetloną
Zapraszają cię usmiechy obłoków które…