SPOTKANIE

Początek1 / 1

Kiedy wreszcie los pozwoli mi poznać swoje przeznaczenie-to było pytanie jakie najczęściej ją nurtowało. Miała już 17 lat i pierwszą platoniczną miłość za sobą. Dlaczego platoniczną? Pokochała kogoś kto wydawał się nie osiągalny. Dużo starszy(jak wtedy mogło się wydawać) i taki idealny. Kochała się w nim kilka dobrych lat był bardzo blisko i dawał sygnały, że nie jest mu obojętna a jednocześnie zachowywał dystans. To właśnie on po raz pierwszy pocałował ją jak dorosłą kobietę. Bardzo cierpiała gdy musiała oglądać go z jego przyszłą żoną. Ale jakoś wolno oswajała się z myślą, że jest na straconej pozycji. Czas cierpienia pomału przechodził w beznadziejne poszukiwanie pocieszenia. Nie łapała się byle czego ale utwierdzała się w fakcie, że nigdy nie będzie miała już okazji na taką miłość. Myliła się. Szkoła nie pochłaniała ja bez reszty. Była średnią uczennicą i jakoś radziła sobie z codziennością. W domu nie było różowo, ale miała azyl do którego zawsze mogła uciec. To był dom przyjaciółki. Tam panował taki luz i było inaczej niż w jej skromnym świecie. Tak czekając na to coś przyglądała się otaczającym ją znajomym. Łączyli się w pary chodzili ze sobą i rozstawali się. Coś się działo. I nagle…