Inne · 2 min czytania
Spotkanie nad Sekwaną
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Późnym wieczorem, na przechadzkę po zanużonym we śnie Paryżu wybrała się smukła, wysoka dziewczyna, o cudownych, brązowych oczach i długich, kręconych, ciemnych włosach. Nie wiedząc dokąd snuła się starymi alejkami. Zatrzymała się na moście. Spojrzała na taflę wody, która bardzo zafascynowała ją swoją jedwabną kołderką (...) Przyglądając się Sekwanie rozmyślała o swoich problemach. Nie wiedziała jak wybrnąć z dręczącej ją sytuacji. Uroniła łzę goryczy. Strumyczek smutku przemienił się w rzekę rozpaczy, a ten w niedługim czasie w wodospad niepowodzeń, rozczarowań. Nikt jej nie rozumiał, ona nie miała…