Filozofia · 1 min czytania
Spróchniałe życie.
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
O, piękne życie, Jakże wolno płynie czas. Przez chwilę spoglądam w obłoki, Przyćmiewa mnie Twój blask.
Nic to, że grusza obumiera, Klonów owoce tkają dywan czarny. Meandrując ścieżkami losu, Podziwiam bieg życia koszmarny.
Skoro świt czemprędzej