Syrena

Początek1 / 1

Łopocące na letnim, wilgotnym wietrze żagle. Błękitniejące niebo splatające się z seledynowym morzem na odległym horyzoncie. Spienione bałwany kotłującej się wody, miarowe uderzenia o rdzewiejącą burtę łodzi. Szum, piski mew. Ciepłe promyki słońca pieszczące mokrą skórę leżącego chłopaka. Bezkresna toń wokół. Nasunięta na twarz czapka, osłonięty cieniem błogi uśmiech, skryte przymrużone, szmaragdowe oczy, spływające po skórze kropelki, rozpryśniętej pod nagłym uderzeniem o żaglówkę, fali. Cisza… Westchnienie, uniesiona w poszukiwaniu dłoń, chwytane z rozczarowaniem słone powietrze. Żar, rozświetlone płachty materiału, gorąca powierzchnia łódki. Odchylona sennie głowa, zmorzone duchotą spieczone ciało. Śpiew. Odległy, ledwo słyszalny, nieziemski. Coraz silniejszy i coraz bliższy, pełen delikatności, pełen niepojmowalnego smutku. Chłodna, miękka dłoń, przejmujący rozkosznym dreszczem dotyk. Podnoszone spokojnie, wolno, z obawą powieki. Zsuwająca się z twarzy czapka… Nagły oślepiający blask, w tym złocistym blasku skąpana postać. Łagodne, niebieskie, rozmarzone oczy, niepewny uśmiech na wargach, długie, mokre, jasne włosy spływające po smukłych ramionach. Zdumienie, szybko poderwane ciało. Spojrzenia, niby