Szopska Salad

Początek1 / 1

Powiem chociaż nikt o to nie prosił Nad Kaźmierzem kościółek się wznosi Wieś pamięta sprzed wieków aż sześciu Teraz prawie się kłania przedmieściu

W nim w upalne południe sierpniowe W tłumie bliskich przybranych w żałobę Adamowe zebrały się dzieci Choć nie były niestety w komplecie

Jedna ławka czekała tam pusta Gdy w pośpiechu napełniał swe usta Wakacyjną z marynat sałatką Zamiast z własną pożegnać się matką

I nie pomyśl że szopską nazwana Że z pietyzmem przyrządzał ją z rana Że aromat cukrowej cebuli Kostki sera owczego otulił

Z