Taniec to nasz ostatni

Początek1 / 2

Pierwsze liście na drzewach pojawiły się już dawno, teraz już obumierają.

- Proszę pana. Nic panu nie jest? - spytała Nieznajoma Pewnego Staruszka siedzącego na ławce.

- Nie, nie, proszę się nie martwić. Zamyśliłem się tylko - odpowiedział Pewien Staruszek zaskoczony tym, że ktoś się o niego martwi.

Liście powoli opadały podrywane do góry delikatnymi podmuchami wiatru. Ich taniec był zupełnie szalony, nieprzewidywalny.

Część 22 / 2

- Widzi pani? Już jesień - odezwał się po chwili Pewien Staruszek. - A nie tak dawno było ciepło, zielono. Tyle energii. A teraz jesień.

- Jesień też jest piękna - odparła Nieznajoma wpatrująca się w kaczki płynące po spokojnej tafli sadzawki.

Wiatr…