To miejsce

Początek1 / 1

Ma takie ulubione miejsce, gdzie lubi chodzić. Nigdy się nie zatrzymuje. Zawsze podąża do przodu, po to by w pewnej chwili zawrócić. Idzie tam, aby myśleć o niebycie. Nigdy nie wie dlaczego ta myśl pcha ją akurat w to miejsce. Może tam właśnie kończy się świat, zaczyna się nicość? Mija drzewa rozłupane przez pioruny, wdycha zapach tajemniczej przestrzeni. Jest pełna śmiertelnych wrażeń jej zmysłów. W trawie czają się pomyleńcy, którzy rękoma próbują zasłonić Słońce. Za drzewami chowają się ludzie łaknący krzyku przerażenia. Każdy zakręt kryje śmierć w męczarniach. Pomimo świadomości upiorności tego miejsca lubi spokój, który ją ogarnia gdy tam przebywa. Nieodparte przeświadczenie, że ona też się tam znajde