Psychologia · 1 min czytania
"Trucizna"
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Krzyczeć, wrzeszczeć, przeklinać, a i płakać mało, na to, co się podzieje, kiedy gwiazdy zbledną.
Bowiem kończąc wspominać to, co się nam stało trzeba wylać nadzieję. - Ta nie chroni przed „nią”.
Bo też na co się liczy, kiedy w swej rozpaczy przyjdzie wlewać truciznę w ust suchych…