Aktualności · 2 min czytania
Umarł król, niech żyję nowy król
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Nastaję czas, gdy najpiękniejszy kwiat umiera, a jego pozycję zajmuję nowy. Jeszcze nie tak cudowny jak poprzednik , lecz najwspanialszy z pozostałych. Odpowiednio pielęgnowany, staję się coraz okazalszy. Wszystkie inne rośliny zachwycają się nim i chcą się do niego upodobnić. Nasz kwiat staję się najcudowniejszy, swą urodą wyprzedza wszystko inne co żywe. Mimo, że wydaję się, że ładniejszym być już nie może. On rośnie, nabiera ciągle pełniejszego koloru, staję się dostojniejszy. Zostaję królem ogrodu. Rządzi innymi mądrze i sprawiedliwie. Stara się czegoś nauczyć i przekazać jakąś wiedzę. Pewnego jednak dnia, osiąga swoje maksymalne możliwości. A z czasem, zaczyna powoli umierać. Bardzo tego nie chce, lecz każdy wie, że jego chwile jako króla dobiegły końca. Powoli, dzień po dniu, zbliża się kres. Wszystkie inne rośliny nie przejmują się tym, że był on dobrym i mądrym królem. Zależy im tylko na tym by być następcą. I