VI. Pustelnik.

Początek1 / 1

{i} przepowiadali mu że będzie miał wszystko będzie cudownym aniołem i twórcą cudów naznaczyli go nadzieją na lepszą przyszłość mianowali swoim przyjacielem oraz bratem. {/i} cóż za błąd, ktoś się pomylił... {i} stał się nędznikiem zapomnianym dawno odtrącił wszelką wiarę nadzieję oraz Boga opuścił to jak pozostawiono i odtrącono jego. ta pustelnia tak ogromna wydaje się bez wyjścia. {/i} taka prawda, czemu tak się stało...

blizna na sercu tyle razy rozdarta krwawi w pojedynkę pozostawiona wciąż niewidzialna. a cierń który oplata to obłąkane serce przynosi ulgę i daje zapomnieć o jego nędzy. {i}{b} wraz z wieczorem zapada ciemność i