Psychologia · 1 min czytania
W zakamarku duszy
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Mam już Ciebie. Mam teraz kwiat. Zmrożona powieka powitam świat, przez wieczny odblask światła w duszy, przez kraine zakamarków czasu. Jestem i stwarzam was Żyje i niesmiertelnie czytam posąg krwi. Jestem wiekiem. Jestem oceanem barw. Mogę sciągnąć swoje życzenie