Duchy · 2 min czytania
Wieczna miłość - Epilog
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
- Odrzucając tęsknotę, miłość jest jak rzeka. Tnąc twoją duszę na części, miłość jest jak nóż. Miłość jest nieustającym pragnieniem. Tak mówią, lecz miłość jest też kwiatem, kwiatem życia. A ona jest wieczna jak on. Nie wiem co mnie opętało, ale nie mogłem znieść myśli, nie mogłem się z tym pogodzić, że jej nie zobaczę, nie będę z nią dzielił tego wszystkiego. Nie chciałem tak żyć. Wiedziałem, że mam tylko jedno wyjście... Myślałem, że na zawsze się pogrążę w ciemnościach, lecz ona przyszła do mnie w świetle znaczyło to, że wszystko zostało mi wybaczone. Gdyż miłość jaką ją darzę nie pozwala mi mieć dłużej nadziei na to, że znów do mnie nie powróci i będzie żyć na ziemi... teraz wiem, że nigdy się nie rozstaniemy, ponieważ ta miłość będzie nas żywić przez wieki. Moi najbliżsi mogą uważać mnie za tchórza, szaleńca ale udowodniłem jak bardzo ją kocham i że żyć bez niej nie potrafię... Nigdy nie sądziłem, że mając szesnaście lat mogę poznać miłość mojego życia. Dzięki niej…