Wiosną topią się ludzie.

Początek1 / 1

Stańmy nad brzegami z niebieskiego torfu Tak miło jest wdychać zakażoną wilgoć Tych toksycznych resztek martwych pajęczaków Wypływających z gospodarstw domowych

Stańmy nad tym brzegiem i czerpijmy rozkosz Z tego że ta rzeka jeszcze nam nie wsiąkła I że jeszcze mamy z czego czerpać płyny I że w ścieku jeszcze nie zagrzęzły wiosła

Taki wiatr tu dziwny mgły szare popycha Zrzucający pranie z przegniłych sznureczków Taki chory lament w okolicy…