Poezja · Środowisko · 1 min czytania
Wizja
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Ranek,trawa lśniła brylantami rosy ziemia poiła swe dzieci, przyrodę, tylko zbóż pochylone nisko kłosy nigdy nie prosiły nikogo o wodę.
Dzień się budził w mgły oparach, spóźnialscy czciciele ciemności zmęczeni po nocnych,cichych gwarach wracali do swych zza światów włości.
Nocne życie powoli zamierało, budziły się dzienne stwory zaspane słońce mgłę rwało, co żyje opuszczało…