Wizja raju.

Początek1 / 1

Jest tak pięknie, tak lekko, swobodnie, czy wyrażenie jestem w stroje Adama i Ewy nie będzie krępowało tej swobody? Hm. Sama nagość wydawała mi się przedtem taka krępująca? Może to jednak nagość jest tym, co nam przeszkadza w życiu? Tutaj jednak nie ma żadnych przepasek, świecących ubrań, chust, spodni, jesteś tylko ty ze swoim ciałem. Inni też są nadzy, pokryci tylko skórą. Jednym z boczków zwisają fałdy tłuszczu, inni mają potężne uda, kolejni znowuż niosą przed sobą ogromną beczkę. Ale jak to? Przecież tutaj nie miało być ciał, miały być tylko dusze. Latające w tę i z powrotem, zgrabne, filuterne, przemieszczające się z istną gracją i pewnością siebie. A ja wkoło widzę otyłych ludzi, góry tłuszczu, wielkie, mięsne masy. Idę dalej. Sklep z szynką, sklep z kiełbasą, sklep z kaszanką salcesonem, baleronem. Wszytstko czego dusza zapragnie. Z przydrożnych śmietników do moich nozdrzy dociera zapach gnijących kości, wszędzie latają muchy, przyciąga ich ten miły zapach padliny, jest