Wojsko bez imienia

Początek1 / 1

Legowisko obojętności, w cztery kierunki żołdaków swoich wysyła. Tupią wielkimi butami, drapią drogę i kurzu wzbijają tumany.

I niosą ze sobą brak. Ciągnąc pustkę za brzegi.

Oczy, spojrzenia z oddali, mundury wytarte od walki. Stalowe brzęki spod kapot, róż krwawej czerwieni.

A oni idą i idą, bez śladu litości. Bez cienia.

W nagiej szaty ukryciu, z duszą wydartą spod żeber. Patrzysz, jak zmierzają ku tobie, jak pragną twojego cierpienia.

A może jest na to…