Filozofia · 1 min czytania
Wspomnienia precz!
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Zabij wspomnienia nie pozwój powstać im z popiołów Niech ręka wieczysta przesłoni jej oczy jak wstęga nieprzejżysta jak koniec życia po społu nie będzie już więcej zabójczych wątpień i znoju
Patrz na horyzont tam w dali iskierka płonie dla ciebie nie ma już smutku,nie ma przeszłości nikczemnej co tobie ciąży to odrzuć pamieta się i tak nie ciernie ale roże co w tych cierniach zalęgły się i rosły
znów