Wszystkich Świętych

Początek1 / 1

"Wszystkich Świętych"

Jak w każdą sobotę Jurek smacznie sobie spał, kiedy usłyszał "Jurek, Jureczku, wstawaj!". Zbudzony ze snu pomyślał " Dziś jest sobota jedyny dzień w którym mogę się wyspać, a tu w nocy człowieka budzą!" Po kilku minutach narzekania wstał i poszedł na śniadanie. Mama jak zwykle zaczęła rozmowę: - Wiecie co dzisiaj jest? - Sobota...- odpowiedział Jurek - Wszystkich Świętych!- poprawiła go siostrzyczka. - Jurek, czy ty czasem nie możesz spojrzeć w kalendarz?- zapytał tata. - Mogę, ale po co jak mama mi wszystko rano mówi? - Jedz! Później idź się umyć i ubrać- powiedziała mama. - Dobrze, dobrze- powiedział Jurek Kiedy chłopak zjadł śniadanie, umył się i ubrał, wyszedł z rodziną do kościoła. Po mszy siostrzyczka Jurka zaczęła męczyć pytaniami rodziców: - Mamo, dlaczego będziemy szli na cmentarz, jak jest Wszystkich Świętych? - Justynko, taka tradycja.- odpowiedziała mama. - Tato, czy mama ma rację? - Tak, ale na cmentarz chodzimy ponieważ, to nie jest święto tylko tych "oficjalnych" świętych. Jest to święto ku czci zmarłych którzy w swoim życiu zachowywali się jak święci, ale także zmarłych którzy chcieli być w niebie i do tego dążyli- odpowiedział tata. - Co to znaczy dążyć?- nie ustępowała Justynka. - Dążyć to znaczy iść- powiedział Jurek. - Rozumiem, a jak ktoś nie dążył do zbawienia?- drążyła Justynka. - Może zapytasz księdza?- powiedział uszczypliwie Jurek. - Księdza? Nie, ja nie lubię księdza- powiedziała Justynka. - Księdza nie lubisz, a może się go boisz, co?- powiedział Jurek. - JUREK, nie dokuczaj siostrze!- upomniał tata. - Dobrze, dobrze tato! Po południu rodzina wybrała się na cmentarz. Tam uczestniczyła w różańcu za zmarłych i wróciła do domu, wraz z resztą rodziny, na ciasto, kawę i herbatę. Po kilku dniach Jurek dostał zadanie domowe nt. Wszystkich Świętych. Miał napisać kiedy ono powstało, jak jest obchodzone i tak dalej. Chłopak zapisał pytania na