Kultura · 2 min czytania
Wyczekiwanie
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
Co zostanie po mnie ? Odcisk palca na moim przedmiocie, na czymś, co do mnie należało. Cząstka – ta drobinka po mojej zmarłej świadomości, po moim „ja”, które zginęło. Sam nie wierzę w moc tej materii, która ma przechować czar mojej pamięci.
*
Strach przed samotnością i lęk przed otoczeniem, wchłanianie lodu własnego zgonu.
*
Tak, oddycham odorem, tlenem, gazem... czymś czym jestem – w skupisku, przechowany w odbitych śladach, w odwróconych uśmiechach. Bo widzę ten świat krocząc uliczką snu, na której zza zakrętu kiwa do mnie tabliczka „Krokodyla”. Zawsze krok za krokiem i oddech za oddechem, głos za głosem, burza „Xięgi Bałwochwalczej” się niesie.
Część 22 / 2
*
Tam przechodzą zmarli ciągłym, wiedeńskim walcem po gnijącej tęczówce westchnień pioruna. To ja rozbijam kościelne witraże, poluję nocą, truchleję dniem, walczę oczami z tym, co niewidzialne. I tak słucham bezkresu – strzelam palcami, a one wystukują rytm zapomnienia.
*
Płonie