Dla dzieci · 2 min czytania
Zaczarowana jesień
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Gniewa się słońce latem zgorszone nie weźmie sobie modelki za żonę, która się stroi tylko w złote kolory - wszystko zostanie jak do tej pory.
Smutną jesień, kto chce na tym świecie? Serca słońce nie odda, starej kobiecie, które swą miłością obdarza świat cały - wszystkie pory roku bardzo je kochały.
Jesień chmurami zakryła swoje lica wiatrem wyła, groziła - ta latawica, piorunami klaskała, płakała w udręce rządy trzymała w swej starczej ręce.
Deszcze zabrały już piękne szaty zmyły jej ozdoby,makijaż bogaty, wiatr ją szarpał, ciągał za włosy, ona głośno płacze, o litość prosi.
Zza chmur wyjrzało litościwe słoneczko żal się zrobiło starej jesieni deczko, czyż zasłużyła na takie traktowanie? - Nie pozwolę, aby deszczu było takie lanie!
Nast