ZAGUBIONA W MYŚLACH

Początek1 / 4

I

SZŁA WŁAŚNIE CIENKĄ DRÓŻKĄ W LESIE NIEDALEKO SWOJEGO DOMU. UBRANA BYŁA W CIEMNE DŻINSOWE SPODNIE, CZERWONĄ KURTKĘ I POMARAŃCZOWY SZALIK, KTÓRY BARDZO LUBIŁA I ZAWSZE BRAŁA GO ZE SOBĄ ILEKROĆ BYŁO ZIMNO NA DWORZE. KINGA ZAWSZE LUBIŁA SPACEROWAĆ PO LASACH I GAIKACH. SPRAWIAŁO JEJ TO PRZYJEMNOŚĆ I POPRAWIAŁO JEJ HUMOR. KIEDY WRÓCIŁA Z DŁUGIEGO SPACERU, USIADŁA ZA BIURKIEM I JAK, CO DZIEŃ WZIĘŁA SIĘ DO PISANIA PAMIĘTNIKA. 26.05.05R DROGI PAMIĘTNICZKU! DZIŚ BYŁAM NA SPACERZE, BO CHCIAŁAM PRZEMYŚLEĆ KILKA RZECZY. JAK JUŻ KIEDYŚ CI WSPOMINAŁAM KOCHAM PEWNEGO CHŁOPAKA O IMIENIU PIOTR I NAWET Z NIM JESTEM OD 3 MIESIĘCY. NIESTETY CZĘSTO SIĘ KŁÓCIMY I RZADKO SPOTYKAMY. ALE TE KŁOPOTY MAJĄ JEDNĄ DOBRĄ STRONĘ. OTÓŻ DZIĘKI CIERPIENIU MOGĘ PISAĆ WIERSZE O MIŁOŚCI, BO CIERPIENIE I ROZPACZ SĄ MOIM NATCHNIENIEM. ALE CZY TO MA DUŻE ZNACZENIE? CZY MOŻNA SIĘ CIESZYĆ Z BÓLU JAK MNIE NAPOTYKA? CHYBA NIE. JAK POMÓC NASZEMU ZWIĄZKOWI? CZY ON MNIE NA PEWNO KOCHA? PISZĄC TO PO JEJ POLICZKU SPŁYNĘŁA GORZKA ŁZA. PO CHWILI KTOŚ ZAPUKAŁ DO DRZWI JEJ POKOJU, SZYBKO WYTARŁA ŁZY I POWIEDZIAŁA: -PROSZĘ, -KINGA KTOŚ DO CIEBIE! -JUŻ IDĘ. BYŁA TO JEJ PRZYJACIÓŁKA ESMA.

BUNNY, (BO TAK NA NIĄ MÓWILI CHŁOPCY, GDYŻ OZNACZA TO-KRÓLICZEK) PRZYSZŁA POGADAĆ Z NIĄ NA TEMAT PEWNEJ IMPREZY. KINGA NIE CHCIAŁA IŚĆ NA TĘ IMPREZĘ, BO WIEDZIAŁA, ŻE BĘDZIE TAM TYLKO POPYCHADŁEM, ALE, ŻE TO DZIĘKI NIEJ ODBĘDZIE SIĘ NAJLEPSZA DOTĄD DYSKOTEKA NA ZAWAŁACH,(CHOĆ I TAK NIKT SIĘ O TYM NIE DOWIEDZIAŁ, BO ESMA POWIEDZIAŁA, ŻE TO JEJ ZASŁUGA. KINGA NIE MIAŁA JEJ TEGO ZA ZŁE, BO UFAŁA JEJ) BUNNY RADZIŁA SIĘ JEJ W KAŻDEJ SPRAWIE. TYM RAZEM CHCIAŁA POPROSIĆ PRZYJACIÓŁKĘ, ABY WYJAWIŁA JEJ JAK UDAŁO SIĘ PRZEKONAĆ NAJLEPSZĄ BRYTYJSKĄ KAPELĘ, ABY ZAGRAŁA NA OWEJ ZABAWIE I TO ZA DARMO, ALE TA NIE CHCIAŁA JEJ NIC POWIEDZIEĆ, ZAWSZE ŚMIEJĄC SIĘ POWTARZAŁA, ŻE TO JEJ UROK OSOBISTY ICH TU PRZYCIĄGNĄŁ. PO KRÓTKIEJ ROZMOWIE DZIEWCZYN ESMA JAK, CO DZIEŃ WYMYŚLIŁA JAKĄŚ BZDURNĄ HISTORYJKĘ, ŻE MUSI JUŻ IŚĆ. TYM RAZEM BYŁA TO CHORA MATKA, KTÓREJ DZIEWCZYNA RZEKOMO MIAŁA POMÓC W DOMU, CHOĆ PRAWDA BYŁA ZUPEŁNIE INNA.

II I TAK MIJAŁY MIESIĄCE JAK ESMA OSZUKIWAŁA KINGĘ. PEWNEGO WAKACYJNEGO LATA KINGA SIEDZIAWSZY NA BUJACZCE USŁYSZAŁA, ŻE KTOŚ JĄ WOŁA. BYŁA TO JEJ MAMA, KTÓRA POPROSIŁA JĄ ŻEBY ZA JAKĄŚ GODZINĘ POSZŁA DO PANI MARTY PO SPODNIE JEJ OJCA, GDYŻ TA JE PRZERABIAŁA NA MASZYNIE. KINGA WIEDZĄC, ŻE OWE SPODNIE SĄ JUŻ GOTOWE NIE CHCIAŁA ZWLEKAĆ I POSZŁA OD RAZU PO NIE. IDĄC WĄSKĄ, LEŚNĄ ŚCIEŻKĄ USŁYSZAŁA GŁOŚ SWOJEJ PRZYJACIÓŁKI, BARDZO SIĘ UCIESZYŁA I PODĄŻAŁA ZA TYM GŁOSEM. OWE SZEPTY DOPROWADZIŁY JĄ DO POBLISKIEGO SKLEPU. USTAŁA NA JEGO ROGU I USŁYSZAWSZY, ŻE ESMA, KUBA, RUDY I ŁYSY ŚMIEJĄ SIĘ Z JEJ NAIWNOŚCI(POSTANOWIŁA PODSŁUCHAĆ ICH ROZMOWĘ)CAŁA CZWÓRKA NABIJA SIĘ Z NIEJ, ŻE KINGA UWIERZYŁA, ŻE ESMA JĄ BARDZO LUBI. WPRAWDZIE „PRZYJAŹNIŁA” SIĘ Z NIĄ TYLKO Z POWODU PEWNEGO ZAKŁADU. OTÓŻ MIESIĄC TEMU ZAŁOŻYŁA SIĘ ZE SWOIMI KUMPLAMI, ŻE PRZEŚPI SIĘ Z BRATEM KINGI, A ONA BĘDZIE DOBRYM PRZEDMIOTEM DO ZDOBYCIA CELU, GDYŻ BARTOSZ BARDZO SOBIE CENIŁ SIOSTRĘ I DOBRZE SIĘ Z NIĄ DOGADYWAŁ. BUNNY SZYBKO ZDOBYŁA ZAUFANIE KINGI, GDYŻ WYCZUŁA MOMENT, KIEDY TA POTRZEBOWAŁA WSPARCIA CZYJEJŚ OSOBY, BO BYŁA NIESZCZĘŚLIWIE ZAKOCHANA. OD TAMTEJ PORY KINIA NIE DOWIEDZIAŁA SIĘ O NICZYM. ZAWSZE MYŚLAŁA, ŻE ESMA PO PROSTU BARDZO JĄ LUBI. SYTUACJE WYCZUWAŁ TYLKO BARTEK, NIGDY NIE UWIERZYŁ ESMIE, ŻE TA NICZEGO NIE OCZEKUJE OD KINGI. OD KĄT TYLKO ZNA BUNNY WIEDZIAŁ, ŻE TO INTRYGANTKA. KIEDYŚ NAWET PRÓBOWAŁ TO WYTŁUMACZYĆ KINDZE, ALE TA ZA BARDZO BYŁA WPATRZONA W NIEPRAWDZIWĄ PRZYJACIÓŁKĘ, NAWET OBRAZIŁA SIĘ NA JAKIŚ CZAS NA BRATA, ALE BARTOSZ PRZEPROSIŁ SIOSTRĘ I TA MU WYBACZYŁA. OD TAMTEJ PORY JUŻ NIE PRÓBOWAŁ PRZEMÓWIĆ JEJ DO ROZUMU. ESMA NIENAWIDZIŁA SPĘDZAĆ WOLNEGO CZASU Z KINGĄ CHYBA, ŻE DOŁĄCZAŁ DO NICH BARTEK, WTEDY DOPIERO SIĘ ROZPROMIENIAŁA I UDAWAŁA PRAWDZIWĄ PRZYJACIÓŁKĘ, ALE TO NIGDY NIE PRZYNOSIŁO DLA NIEJ KORZYŚCI, BO BARTOSZ WIEDZIAŁ, CO JEST GRANE, CHOĆ NIE MIAŁ POJĘCIA O ZAKŁADZIE ESMY Z JEGO WŁASNYMI KUMPLAMI I KUBĄ, KTÓREGO UWAŻAŁ ZA NAJLEPSZEGO PRZYJACIELA. JAK WIDAĆ NAIWNOŚĆ JEST DZIEDZICZNA W RODZINIE BALDWINÓW(CZYT. BOLDŁINÓW). KINGA DOWIEDZIAWSZY SIĘ CAŁEJ PRAWDY ZACZĘŁA STRASZNIE PŁAKAĆ POBIEGŁA PRZED SIEBIE. JESZCZE NIGDY NIE CZUŁA SIĘ TAK ZDRADZONA. BIEGNĄC POTRĄCIŁA KOGOŚ, ALE W OGÓLE NIE ZWRÓCIŁA NA TO UWAGI TYLKO POBIEGŁA DALEJ. ZATRZYMAŁA SIĘ DOPIERO KOŁO RZECZKI „MYŚLI”(BYŁO TO JEJ ULUBIONE MIEJSCE). KINGA UWIELBIAŁA TU PRZYCHODZIĆ, BO NIKT NIGDY TU NIE PRZYCHODZIŁ. USIADŁA NA MOSTKU, SKULIŁA SIĘ MOCNO I TAK PŁAKAŁA.-PO CHWILI USŁYSZAŁA TRZASK GAŁĄZKI I CZYJŚ GŁOS: -NIE WIEDZIAŁAM, ŻE KTOŚ TU PRZYCHODZI OPRÓCZ MNIE. KINGA NAWET SIĘ NIE OBEJRZAŁA. WTEDY TA NIEZNAJOMA DZIEWCZYNA USIADŁA OBOK KINGI I ZAUWAŻYŁA JAK PO JEJ POLICZKACH SPŁYWA RZEKA GORZKICH ŁEZ. -CZY COŚ SIĘ STAŁO? KINGA NIC NIE ODPOWIEDZIAŁA -PRZEPRASZAM, ŻE CI PRZESZKODZIŁAM. SKORO NIE CHCESZ ZE MNĄ POROZMAWIAĆ TO NIE BĘDĘ CI PRZESZKADZAŁA. PO SEKUNDZIE DZIEWCZYNA ZACZĘŁA SIĘ PODNOSIĆ, WTEDY KINGA ZŁAPAŁA JĄ ZA RĘKĘ I POWIEDZIAŁA: -PRZEPRASZAM. ZOSTAŃ PROSZĘ. MAM NA IMIĘ KINGA. -DAGMARA >POWIEDZIAŁA TA DRUGA. I UŚCISNĘŁA DŁOŃ NOWEJ ZNAJOMEJ. WÓWCZAS... PO RAZ PIERWSZY UJRZAŁA UŚMIECH NA TWARZY KINGI. -PRZEPRASZAM, ŻE TAK WPROST, CO CI SIĘ STAŁO? - NO CÓŻ OTÓŻ DZIEWCZYNA, KTÓRĄ UWAŻAŁAM ZA KOGOŚ W RODZAJU MOJEJ PRZYJACIÓŁKI OKAZAŁA SIĘ ZWYKŁĄ.... JA BY TO POWIEDZIEĆ...KURWĄ. - OSTRE SŁOWA. DLACZEGO? CO CI TAKIEGO ZROBIŁA? POWIEDZIAŁA CI COŚ PRZYKREGO? - ŻEBY TYLKO. USŁYSZAŁAM, ŻE TA NASZA NIBY PRZYJAŹŃ JEST ZWYKŁA FARSĄ. ESMA, BO TAK NA IMIĘ MA TA DZIEWCZYNA, ZAŁOŻYŁA SIĘ Z KUMPLAMI, ŻE PRZEŚPI SIĘ Z MOIM BRATEM, A JA MIAŁAM POSŁUŻYĆ JAKO PRZYNĘTA NA NIEGO. NA SZCZĘŚCIE JEJ SIĘ TO NIE UDAŁO, BO MÓJ BRAT BARTEK OD RAZU SIĘ NA NIEJ POZNAŁ. KIEDYŚ PRÓBOWAŁ NIE NAWET PRZEKONAĆ, ŻE ESMA TO WIEDŹMA, ALE NIE POZWOLIŁAM MU NA TO. WIESZ, CO JEST W TYM NAJGORSZE. WIEDZIAŁ O TYM NAJLEPSZY PRZYJACIEL BARTKA KUBA I NIC MU O TYM NIE POWIEDZIAŁ, A ON MU TAK BARDZO UFAŁ. JA SAMA NIE MOGĘ W TO UWIERZYĆ. NIE WIEM, CO TERAZ MAM Z TYM ZROBIĆ. OCZYWIŚCIE MIĘDZY MNĄ, A ESMĄ JUŻ KONIEC, ALE CZY POWINNAM POWIEDZIEĆ O TYM BRATU. - NIE MOGĘ UWIERZYĆ, ŻE MOŻNA W OGÓLE ZROBIĆ COŚ PODOBNEGO. GDYBY MI SIĘ COŚ TAKIEGO PRZYDARZYŁO CHYBA ZABIŁABYM OSOBĘ, KTÓRA TAK POSTĄPIŁA. A CO DO BRATA TO MYŚLĘ, ŻE POWINNAŚ MU JEDNAK POWIEDZIEĆ. BĘDZIE MIAŁ CI TO ZA ZŁE, JEŚLI DOWIE SIĘ O TYM OD KOGOŚ INNEGO, A TY TO UKRYWAŁAŚ PRZED NIM, CHOĆ WIEDZIAŁAŚ O WSZYSTKIM. - CHYBA MASZ RACJĘ. NAGLE KINGA ZAŚMIAŁA SIĘ DELIKATNIE. - Z CZEGO SIĘ ŚMIEJESZ, CZY POWIEDZIAŁAM COŚ NIE TAK? - NIE. JA PO PROSTU DZIWNIE SIĘ CZUJĘ. LEDWO, CO CIĘ POZNAŁAM, A JUŻ OPOWIADAM CI O SWOICH PROBLEMACH. MOŻE MI NIE UWIERZYSZ, ALE CZUJĘ SIĘ JAKBYM CIĘ ZNAŁA OD WIELU LAT. TERAZ I DAGMARA SIĘ ZAŚMIAŁA. I TAK DZIEWCZYNY PRZEGADAŁY CAŁE 2 GODZINY. OBIE CZUŁY SIĘ WSPANIALE. CIESZYŁY SIĘ, ŻE POZNAŁY TĄ DRUGĄ. NAGLE KINGA ZARWAŁA SIĘ Z MIEJSCA. -O NIE ZAPOMNIAŁA, ŻE MIAŁAM WZIĄĆ OD SĄSIADKI SPODNIE TATY, A ON JUTRO IDZIE DO PRACY. MAM NADZIEJĘ, ŻE PANI MORAWSKA JESZCZE NIE ŚPI. - NIE MARTW NA PEWNO ZDĄŻYMY, ALE CHYBA POWINNYŚMY JUŻ IŚĆ, A NIE NADAL GLĘDZIĆ. I OBIE POBIEGŁY DO MORAWSKICH. (CHWILĘ PÓŹNIEJ) -NA SZCZĘŚCIE ZDĄŻYŁYŚMY. MAMA BY MNIE CHYBA ZABIŁA JAKBYM O NICH ZAPOMNIAŁA. DZIĘKUJE, ŻE POSZŁAŚ ZE MNĄ. -NIE MA SPRAWY. MASZ MOŻE ZEGAREK? -TAK POWINNAM MIEĆ W KOMÓRCE, ZARAZ SPRAWDZĘ. JEST...23:05. -ORANY JAK PÓŹNO. WYBACZ, ALE POWINNAM JUŻ DAWNO BYĆ W DOMU. SPĘDZIŁAM Z TOBĄ WSPANIAŁY DZIEŃ. -JA RÓWNIEŻ. SPOTKAMY SIĘ JESZCZE? -JASNE. MOŻE JUTRO. O KTÓREJ KOŃCZYSZ LEKCJE? -O DRUGIEJ -JA O TRZECIEJ. TO NA PIĄTĄ. GDZIE SIĘ WIDZIMY? -MOŻE U MNIE?! JUŻ WIESZ GDZIE MIESZKAM. -DOBRZE. TO DO JUTRA. -NA RAZIE. KINGA JUŻ DAWNO NIE CZUŁA SIĘ TAKA SZCZĘŚLIWA. CHOĆ PRZEZ TE KILKA GODZIN ZAPOMNIAŁA O INTRYDZE ESMY. AŻ DO TEJ CHWILI. WŁAŚNIE PRZYPOMNIAŁA SOBIE, ŻE MUSI O WSZYSTKIM POWIEDZIEĆ BRATU. ZASMUCIŁA SIĘ BARDZO, ALE POSTANOWIŁA POSŁUCHAĆ RADY DAGMARY I POWIEDZIEĆ MU O TYM JAK NAJSZYBCIEJ. OKAZJA NADARZYŁA SIĘ PO JEJ POWROCIE DO DOMU, GDYŻ BYLI SAMI W DOMU. -BARTEK MUSZĘ Z TOBĄ POROZMAWIAĆ, TO BARDZO WAŻNE. -CZY COŚ SIĘ STAŁO? POWIEDZ PROSZĘ-POWIEDZIAŁ ZMARTWIONY BARTEK. -CHODZI O TO, ŻE...KUBA...-NAGLE KTOŚ ZADZWONIŁ DO DRZWI. TO BYŁ KUBA. BARTOSZ ZAPROSIŁ PRZYJACIELA DO ŚRODKA I RAZEM WESZLI DO POKOJU. -KINGA CHYBA PRZY NASZEJ ROZMOWIE MOŻE BYĆ KUBA, W KOŃCU MÓWIŁAŚ COŚ NIM. -YYYY...WŁAŚCIWIE TO TAK. NO DALEJ IDIOTO PRZYZNAJ SIĘ, CO ZROBIŁEŚ!!! -SŁUCHAM? CO MASZ NA MYŚLI?- WYJĄKAŁ KUBA. -NO WŁAŚNIE KINGA, O CO TU CHODZI?- POWIEDZIAŁ ZDENERWOWANY I ZNIECIERPLIWIONY, BARTEK. -JAK TO, O CO KUBUSIU, O TEN PIEPRZONY ZAKŁAD ESMY I TWOICH KOLEŻKÓW. -TO TY JUŻ WIESZ?!- WYDUKAŁ...MYŚLAŁEM, ŻE TO SIĘ NIGDY NIE WYDA- CIĄGNĄŁ DALEJ. -OCZYWIŚCIE. ZAWSZE MYŚLAŁAM, ŻE JESTEŚ SUPER GOŚCIEM, A TY OKAZAŁEŚ SIĘ TAKI JAK INNI. -PRZEPRASZAM JA NAPRAWDĘ CHCIAŁEM DOBRZE. NAPRAWDĘ ŻAŁUJĘ, ŻE NIE POWIEDZIAŁEM WAM O TYM... -CZY KTOŚ MI TU W KOŃCU POWIE, O CO TU CHODZI?- PRZERWAŁ BARTEK. ZAPADŁA CHWILOWA CISZA. I KINGA I KUBA NIE MIĘLI SUMIENIA POWIEDZIEĆ MU O WSZYSTKIM. CISZĘ PRZERWAŁ KUBA. -DOBRA JA POWIEM, W KOŃCU TO JA JESTEM WINNY. OTÓŻ JAKIEŚ 3 MIESIĄCE TEMU ZAŁOŻYŁEM SIĘ... I KUBA OPOWIADAŁ DALEJ. CZYM MNIEJ ZOSTAŁO MU DO KOŃCA TYM BARTEK BYŁ BARDZIEJ PRZYGNĘBIONY I ZAŁAMANY. KIEDY KUBA SKOŃCZYŁ KAZAŁ MU SIĘ NATYCHMIAST WYNOSIĆ. -BARTEK PROSZĘ WYBACZ MI. JA NAPRAWDĘ ŻAŁUJĘ, ŻE PRZEZ TE 3 MIESIĄCE NIC CI NIE POWIEDZIAŁEM. -NIC MNIE TO JUŻ NIE OBCHODZI. TY MNIE NIE OBCHODZISZ. NAGLE ZŁAPAŁ KUBĘ ZA UBRANIE I WYRZUCIŁ GO ZA DRZWI DOMU. -PRZYKRO MI. WIEM, ŻE UFAŁEŚ MU I NAPRAWDĘ TRAKTOWAŁEŚ JAK PRAWDZIWEGO PRZYJACIELA=PRZYJACIELA OD SERCA. -DAJ SPOKÓJ. WIDOCZNIE NIE BYŁ WART TEJ PRZYJAŹNI. KINGA POSZŁA DO SWOJEGO POKOJU. BYŁA PEWNA, ŻE TAK NAPRAWDĘ BARTEK JEST ZAŁAMANY. NIE WIEDZIAŁA NAWET JAK GO POCIESZYĆ. DOBIJAŁA JA MYŚL, ŻE NIN NIE MOŻE TERAZ ZROBIĆ. ZACZĘŁA NAWET MYŚLEĆ, ŻE TO JEJ WINA. PRZECIEŻ MOGŁA POGADAĆ O TYM CAŁYM WYDARZENIU Z KUBĄ I MOŻE JAKOŚ RAZEM WYTŁUMACZYLI BY TO BARTKOWI. I TAK MYŚLAŁA SOBIE, A JUŻ PO CHWILI ZASNĘŁA. NIE SŁYSZAŁA, ŻE KTOŚ ZAPUKAŁ DO DRZWI, A PO CHWILI WSZEDŁ DO POKOJU. BYŁ TO BARTEK. USIADŁ NA ŁÓŻKU, POCAŁOWAŁ SIOSTRĘ W CZOŁO, A NASTĘPNIE PRZYKRYŁ JĄ KOCEM I WYSZEDŁ.

******************** -NO CÓŻ TRZEBA SIĘ PRZYGOTOWAĆ DO SZKOŁY. KTOŚ ZAPUKAŁ DO DRZWI I WSZEDŁ. -KINGA WSTAWAJ DO SZKOŁY ZNOWU SIĘ SPÓŹNIMY. -JUŻ WSTAJE. DZIEWCZYNA OD RAZU ZAUWAŻYŁA ZMĘCZONĄ I TWARZ BARTKA. NIE SPAŁ CAŁĄ NOC. DZIŚ SZYBKO POSZŁY JEJ PRZYGOTOWANIA. NAWET BARTEK BARDZO SIĘ ZDZIWIŁ, ŻE WYROBIŁA SIĘ W TAKIM TĘPIĘ. -CO TAK SZYBKO DZISIAJ, SPIESZYSZ SIĘ? -NIE, TAK JAKOŚ SPRAWNIE POSZŁO> KINGA RZECZYWIŚCIE NIE SPIESZYŁA SIĘ DO SZKOŁY WRĘCZ PRZECIWNIE, ALE PO WCZORAJSZYCH PRZYKROŚCIACH, JAKIE SPOTKAŁY BARTKA NIE CHCIAŁA GO NIEPOTRZEBNIE DENERWOWAĆ. PO POWROCIE Z E SZKOŁY KINGĘ NADAL DRĘCZYŁO WCZORAJSZE WYDARZENIE.

06.05.04R DROGI PAMIĘTNICZKU! WIESZ NADAL BARDZO KOCHAM PIOTRA, ALE NIE CHCĘ TERAZ ZAPRZĄTAĆ SOBIE NIM GŁOWY. OTÓŻ DRĘCZY MNIE WCZORAJSZE WYDARZENIE BYŁO TO TAK...>KINGA OPISAŁA W PAMIĘTNIKU WCZORAJSZY DZIEŃ. JAK SAM ROZUMIESZ BYŁ TO PRZYKRY, A ZARAZEM FAJNY DZIEŃ. FAJNY, GDYŻ POZNAŁAM PRZECUDOWNĄ DZIEWCZYNĘ O IMIENIU DAGMARA, A PRZYKRY Z POWODU ESMY I KUBY.

KINGA SKOŃCZYWSZY WPIS DO PAMIĘTNIKA SPOJRZAŁA NA ZEGAREK. MIAŁA JESZCZE NIECAŁE 2 GODZINY DO SPOTKANIA Z DAGMARĄ, WIĘC POSTANOWIŁA WZIĄĆ KĄPIEL.

GODZINA 17:23. KINGA WYSZŁA WŁAŚNIE Z ŁAZIENKI, A GDY PO RAZ KOLEJNY SPOJRZAŁA NA ZEGAREK Z PRZERAŻENIEM POBIEGŁA DO POKOJU. BYŁA JUŻ SPÓŹNIONA PRAWIE PÓŁ GODZINY.

Część 22 / 4

BARTEK SIEDZIAŁ WŁAŚNIE W SWOIM POKOJU, GDY USŁYSZAŁ DZWONEK DO DRZWI. WSTAŁ ZE ZŁOŚCIĄ, GDYŻ BYŁ PEWNY, ŻE TO KUBA, PONIEWAŻ 5 MINUT TEMU DZWONIŁ DO BARTKA I BŁAGAŁ O WYBACZENIE. OTWORZYŁ PORYWCZO DRZWI. NIE WIDZĄC JESZCZE, KTO ZA NIMI STOI KRZYKNĄŁ: -MÓWIŁEM CI PALANCIE, ŻEBYŚ TU WIĘCEJ NIE..... Z WIELKIM ZAKŁOPOTANIEM ZAUWAŻYŁ, ŻE TO NIE JEST OSOBA, O KTÓREJ MYŚLAŁ. -PRZEPRASZAM MYŚLAŁEM, ŻE TO.... -NIE MUSISZ SIĘ TŁUMACZYĆ. MYŚLAŁEŚ, ŻE TO KTOŚ INNY PRAWDA? -TAK DOKŁADNIE. JESZCZE RAZ PRZEPRASZAM. -DAJ SPOKÓJ. JESTEM DAGMARA, A TY ZAPEWNE BARTEK?! -TAK, ALE CZY MY SIĘ ZNAMY? -NIE. -WIĘC SKĄD ZNASZ MOJE IMIĘ? -OD TWOJEJ SIOSTRY. JEST W DOMU? -TAK. TO Z TOBĄ BYŁA UMÓWIONA? -TAK, NIE ROZUMIEM, DLACZEGO NIE PRZYSZŁA. COŚ SIĘ STAŁO? -NIE, A WŁAŚCIWIE TAK. JAK ZWYKLE ZASIEDZIAŁA SIĘ W ŁAZIENCE. TYPOWA DZIEWCZYNA. -NIE JESTEŚ CHYBA RASISTOM KOBIET. -NIE SKĄD. JAK MOŻNA BYĆ RASISTA NAJWSPANIALSZYCH ISTOT NA ZIEMI?! -JUŻ CIĘ LUBIĘ. -WIEM JESTEM UROCZY. -NIE BYŁA BYM TEGO TAKA PEWNA> POWIEDZIAŁ JAKIŚ NOWY GŁOS. WIDZĘ, ŻE SIĘ JUŻ POZNALIŚCIE. -TAK, I TO W DOŚĆ NIESPOTYKANEJ SYTUACJI> POWIEDZIAŁA DAGMARA Z WIELKIM UŚMIECHEM NA TWARZY NIE ODWRACAJĄC WZROKU OD BARTKA. -TAK BYŁA TO CIEKAWA ROZMOWA> PRZYZNAŁ BATREK. -MOŻE JA SOBIE PÓJDĘ?> ZAŚMIAŁ SIĘ KINGA. -DAJ SPOKÓJ> MRUKNĄŁ DO NIEJ BRAT. -NIE, DLACZEGO NIECH SOBIE IDZIE> POWIEDZIAŁA NADAL UŚMIECHNIĘTA DAGMARA. -OK.! -CZEKAJ ŻARTUJĘ. -NO TO MOŻE WEJDZIESZ, CHYBA NIE BĘDZIEMY STALI W DRZWIACH. -JASNE! I WESZLI DO ŚRODKA. -POKAŻĘ CI DOM. -NIE JA TO ZROBIĘ> WYKRZYKNĄŁ BARTEK. KINGA ZAUWAŻYŁA, ŻE COS SIĘ KROI. -JUŻ JESTEŚ SZYBKO CIĘ WYPUŚCIŁ ZE SWOICH SZPONÓW. WŁAŚCIWIE TO BĘDZIECIE DO SIEBIE PASOWAĆ -PRZESTAŃ> POWIEDZIAŁ DAGMARA I KLEPNĘŁA KINGĘ W RAMIE. -NO PRZECIEŻ MACIE SIĘ KU SOBIE. CHYBA NIE ZAPRZECZYSZ. -CHYBA NIE. -FAJNIE NAPRAWDĘ SIĘ CIESZĘ. -DOPIERO SIĘ POZNALIŚMY!

-ALE PRZECIEŻ NIE SPOTKALIŚCIE SIĘ PO RAZ OSTATNI TO SIĘ SAMO ROZWINIE. -MOŻE MASZ RACJĘ. -NA PEWNO< ZAPEWNIAŁA KINGA DAGMARĘ -WIESZ JA JUŻ ZNAM TWÓJ DOM I BRATA, TERAZ TY MUSISZ POZNAĆ COŚ MOJEGO. -NO DOBRZE. -TO JUTRO O 16:00, PASUJE CI? -TAK NA PEWNO BĘDĘ I TYM RAZEM SIĘ NIE SPÓŹNIĘ. -MAM NADZIEJĘ CHOCIAŻ TO MI NA ZŁE NIE WYSZŁO.

***********************

KINGA JAK CO DZIEŃ WSTAŁA WCZEŚNIE. POSZŁA DO SZKOŁY, A PO POWROCIE ZASTANAWIAŁA SIĘ W CO MA SIĘ UBRAĆ, BO ZA GODZINĘ MIAŁA PO NIĄ PRZYJŚĆ DAGMARA. WYRZUCIŁA POŁOWĘ SZAFY NA PODŁOGĘ. -MAM! WEZMĘ TE DŻINSY I ŻÓŁTA BLUZECZKĘ NA KRÓTKI RĘKAW. BĘDZIE IDEALNIE< POMYŚLAŁA Z LEKKIM WAHANIEM. ...

PO CHWILI ROZLEGŁ SIĘ DZWONEK DO DRZWI. -BARTEK WYCHODZĘ. -KIEDY WRÓCISZ? -NIE WIEM. PA -NIE WRACAJ ZBYT PÓŹNO! -NIE ZACHOWUJ SIĘ JAKBYŚ BYŁ MOIM OJCEM. -WIESZ, ŻE SIĘ MARTWIĘ. -TAK WIEM. DOBRZE WRÓCĘ WCZEŚNIE. ... -CZEŚĆ DAGA! -WITAJ! ŁADNIE WYGLĄDASZ -DARUJ SOBIE. IDZIEMY? -JASNE.

*************

KIEDY DOSZŁY NA MIEJSCE, KINGA ROZGLĄDAŁA SIĘ DOKOŁA. OKOLICA BARDZO JEJ SIĘ PODOBAŁA. CISZA, SPOKÓJ ITP. -MASZ ŁADNY DOM. -DZIĘKUJE NAGLE ZA DOMU WYBIEGŁ WIELKI BIAŁY OWCZAREK PODHALAŃSKI. PODBIEGŁ DO KINGI I ZACZĄŁ SIĘ ŁASIĆ, CO BARDZO ZDZIWIŁO DAGMARĘ. -DZIWNIE TEN PIES NAWET ZA MNĄ NIE PRZEPADA, A JEST Z NAMI JUŻ 3 LATA. ON LUBI TYLKO MOJEGO BRATA-POWIEDZIAŁA ZE ZDZIWIENIEM BLONDYNKA. -TAK? DZIWNE PRZECIEŻ JEST SŁODKI. JAK SIĘ WABISZ PIESKU? -LUNA. CHODŹ WEJDZIEMY DO ŚRODKA.

(PO CHWILI)

Część 33 / 4

-KAMIL PROSIŁAM CIĘ, ŻEBYŚ ZAMKNĄŁ LUNĘ, BO BĘDĘ MIAŁA GOŚCIA!!!< KRZYKNĘŁA DAGMARA WCHODZĄC DO DOMU. -A CO UGRYZŁA KOGOŚ?< ZAŚMIAŁ SIĘ CHŁOPAK -NIE WRĘCZ PRZECIWNIE, ALE CO BY BYŁO GDYBY?< BURKNĘŁA -NIE GDYBAJ! -NIE SŁYSZYSZ, ŻE DZWONI TELEFON MOŻE BYŚ TAK ODEBRAŁ! -PRZECIEŻ I TAK TO DO CIEBIE! DZIEWCZYNA POSZŁA ODEBRAĆ TELEFON. -KINGA ROZGOŚĆ SIĘ DZWONI MOJA KOLEŻANKA Z KLASY. ZARAZ WRACAM. KINGA JEDNAK CZUŁA SIĘ NIESWOJO W NOWYM DOMU I POSTANOWIŁA POCZEKAĆ W MIEJSCU GDZIE ZOSTAWIŁA JA DAGA. SPACEROWAŁA TYLKO PO KORYTARZU. NAGLE KTOŚ POTRĄCIŁ JĄ I OMAL SIĘ NIE PRZEWRÓCIŁA. ZAMIAST PRZEPROSIN USŁYSZAŁA: -UWAŻAJ JAK CHODZISZ POKRAKO!< KRZYKNĄŁ CHŁOPAK -PRZEPRASZAM, ALE TO NIE MOJA WINA< BURKNĘŁA -NIE OCZYWIŚCIE MOJA!? A KTO STANĄŁ NA ŚRODKU KORYTARZA JAK ŚWIĘTA KROWA. -NO TAK MOŻE TO JA BIEGNĘ JAK OPĘTANIEC?! <POWIEDZIAŁA IRONICZNIE KINGA -WIEDZIAŁEM, ŻE DAGMARA NIE UMIE DOBIERAĆ SOBIE INTELIGENTNYCH ZNAJOMYCH, ALE TERAZ PRZESADZIŁA! -IDIOTA! -HISTERYCZKA! -O WIDZĘ, ŻE JUŻ SIĘ POZNALIŚCIE. KAMIL MAM NADZIEJĘ, ŻE BYŁEŚ MIŁY. -TAK BYŁ NADZWYCZAJ UPRZEJMY I PRZYJAZNY< UŚMIECHNĘŁA SIĘ SZTUCZNIE KINGA I SPOJRZAŁA NA CHŁOPAKA TROSZKĘ ZAKŁOPOTANEGO, ALE BARDZO ROZŁOSZCZONEGO. -TO FAJNIE CIESZĘ SIĘ, ŻE SIĘ POLUBILIŚCIE. TERAZ JUŻ KAMIL NIE WYTRZYMAŁ I KRZYKNĄŁ: -W ŻYCIU NIE MÓGŁ BYM POLUBIĆ TAKIEJ...SZKODA SŁÓW< I ODSZEDŁ POTYKAJĄC SIĘ O PRÓG, ALE UDAJĄC, ŻE NIC SIĘ NIE STAŁO. -MUSISZ PRZYZNAĆ DAGMARA MASZ BRATA IDIOTĘ!!! -CO SIĘ TU STAŁO? NIC NIE ROZUMIEM. -A CO TU JEST DO ROZUMIENIA TO PALANT. -CHODŹMY DO MOJEGO POKOJU TO WSZYSTKO MI OPOWIESZ. -OK.! ALE MAM NADZIEJĘ, ŻE NIE BĘDZIESZ GO BRONIŁA. ... -CZEŚĆ KAMILO CO TO ZA LASENCJA PRZYSZŁA Z DAGMARĄ?, POWIEDZIAŁ JAKIŚ BLONDYN DO KAMILA PODAJĄC MU RĘKĘ NA POWITANIE. -MÓWISZ O TEJ POŻAL SIĘ BOŻE DZIEWCZYNIE? -TAK ZŁE MNIE MANIE O TAKIEJ FAJNEJ DZIEWCZYNIE? -NIE ZNASZ TEJ HISTERYCZKI! TO JAKAŚ KOPNIĘTA PANNICA Z OKOLIC. PO CHWILI Z DOMU WYSZŁY ROZBAWIONE CZYMŚ DZIEWCZYNY. -CZEŚĆ DZIEWCZYNY!< KRZYKNĄŁ CHUDERLAWY BLONDYNEK. -TYLKO NIE TEN PAJAC. ZARAZ POZNASZ SUPER KOLEGĘ MOJEGO BRACISZKA. PRZYGOTUJ SIĘ NA NIEZŁĄ ZABAWĘ< SZEPNĘŁA DO UCHA KINDZE DAGA. ... –CZEŚĆ SZYMON< POWIEDZIAŁA ZE SZTUCZNYM UŚMIECHEM NA TWARZY DAGMARA. W TYM SAMYM MOMENCIE KAMIL OSTRO ZMIERZYŁ KINGĘ, A TAK UDAJĄC, ŻE GO NIE WIDZI SZTURCHNĘŁA GO RAMIENIEM I SZYBKO PODAŁA RĘKĘ CHŁOPAKOWI OBOK. -MAM NA IMIĘ KINGA. -SZYMON, DLA PRZYJACIÓŁ SZYMONEK< I CHŁOPAK SCHYLIŁ SIĘ BY POCAŁOWAĆ DZIEWCZYNĘ W RĘKĘ LECZ TAK SZYBKO JA USZTYWNIŁA I POTRZĄSNĘŁA NIĄ TAK JAK ZWYKLE WITA SIĘ ZNAJOMYCH. -MIŁO MI< POWIEDZIAŁA STARAJĄC SIĘ NIE ŚMIAĆ Z CHŁOPAKA NA GŁOS TAK JAK I DAGMARA. -WYBACZ SZYMON ONA JEST ZAJĘTA. -CIEKAWE PRZEZ KOGO, CHYBA PRZEZ SYNA MARNOTRAWNEGO< POWIEDZIAŁ KAMIL ŚMIEJĄC SIĘ SZYDERCZO. -MYLISZ SIĘ PRZEZ BARDZO BARDZO< DODAŁA SZYBKO> PRZYSTOJNEGO CHŁOPAKA O IMIENIU PIOTR... -NAWET NIE CHCE SOBIE WYOBRAŻAĆ JAK ON WYGLĄDA< PRZERWAŁ SZYBKO KAMIL. -Z PEWNOŚCIĄ LEPIEJ NIŻ TY< ZAŚMIAŁA SIĘ KINGA> CHODŹMY STĄD DAGMARA NIE LUBIĘ ROZMAWIAĆ Z LUDŹMI O TAK NISKIM POZIOMIE INTELIGENCJI. KAMIL BARDZO SIĘ WZBURZYŁ, ALE TO CO POWIEDZIAŁ JEGO NOWY WRÓG WZBUDZIŁO W NIM COŚ TAK OKROPNEGO, ŻE NIE MIAŁ SIŁY SIĘ ODGRYWAĆ. KAMIL OBEJRZAŁ SIĘ ZA SIEBIE I UJRZAWSZY LUNĘ BIEGNĄCĄ W STRONĘ KINGI POMYŚLAŁ: -CIEKAWE KTO SIĘ BĘDZIE ŚMIAŁ OSTATNI! KU JEGO ZDUMIENIU PIES NIE RZUCIŁ SIĘ NA NIĄ TYLKO ZACZĄŁ MACHAĆ OGONEM I TULIĆ SIĘ DO DZIEWCZYNY. NIESTETY JEGO RADOŚĆ BYŁA ZBYT KRÓTKA, ALE COŚ JEDNAK UDAŁO SIĘ ZYSKAĆ POPRZEZ LUNĘ. OTÓŻ SZYMON ZOBACZYWSZY BIEGNOWSZEGO PSA W BARDZO SZYBKIM TĘPIĘ ZMYŁ SIĘ STAMTĄD. ... -SZKODA, ŻE NIE POLUBIŁAŚ SIĘ Z MOIM BRATEM< WESTCHNĘŁA DAGMARA -DAJ SPOKÓJ MOŻE KIEDYŚ KAMIL ZROZUMIE, ŻE TA JEGO DUMA JEST JEGO WADĄ POGODZIMY SIĘ. NAJWAŻNIEJSZE, ŻE TY POLUBIŁAŚ SIĘ Z BARTKIEM.

IDĄC PRZED SIEBIE GAWĘDZIŁY O WSZYSTKIM. -NIE WIEM CZY POWINNAM PYTAĆ: CO STAŁO SIĘ Z TWOIMI RODZICAMI? NIE MIESZKAJĄ Z WAMI NIE? -JEŚLI ZASTANAWIASZ SIĘ CZY ŻYJĄ TO NIE MUSISZ SIĘ MARTWIĆ. ŻYJĄ I MAJA SIĘ DOBRZE. OBECNIE SĄ W SZWECJI, ALE MIESZKAJĄ W HISZPANII. -W HISZPANII? ZA MIESIĄC MOI RODZICE SIĘ TAM WPROWADZAJĄ NA STAŁE. -CO ZA ZBIEG OKOLICZNOŚCI. NIE MARTWI CIĘ TO? -TROCHĘ. BĘDĘ BARDZO TĘSKNIŁA, ALE NIE BOJE SIĘ O NICH MAJĄ JUŻ ZAPEWNIONA PRACĘ. PO ZA TYM TO MA TEZ DOBRE STRONY. TERAZ BĘDĘ MIESZKAŁA TYLKO Z BARTKIEM I BĘDZIESZ MOGŁA SPOKOJNIE U NAS NOCOWAĆ. -NOCOWAĆ? CHYBA OSZALAŁAŚ. NIE MOGĘ. -DLACZEGO? NO WIESZ WTEDY NA PEWNO DO KAMILA WPROSIŁBY SIĘ SZYMON! KAMIL BY MI TEGO NIE WYBACZYŁ! OBIE ZACZĘŁY SIĘ ŚMIAĆ JAK WARIATKI. PRZEJEŻDŻAJĄCA GRUPKA LUDZI PATRZAŁA SIĘ NA NIE JAK NA IDIOTKI, ALE TO IM NIE PRZESZKADZAŁO. NAGLE OD TYŁU ZAJECHAŁ CZARNY SAMOCHÓD(GOLF). BYŁO W NIM 2 CHŁOPAKÓW. -CZEŚĆ LASKI MOŻE WAS PODWIEŹĆ< POWIEDZIAŁ KIERUJĄCY. -NIE DZIĘKI NIE JEŹDZIMY BYLE CZYM< WARKNĘŁA DAGMARA. -BYLE CZYM? TEN WOZIK KOSZTOWAŁ KUPĘ SZMALU< WYCHYLAJĄC SIĘ OZNAJMIŁA TEN DRUGI. -ŻE CO TA KUPA ZŁOMU?< WYŚMIAŁA ICH KINGA -NO TO ILE KOSZTOWAŁ TEN WASZ WOZIK?< MRUKNĘŁA OBOJĘTNIE DAGA. -SKARBIE ZA TE PIENIĄDZE MIAŁABYŚ MNÓSTWO CIUSZKÓW. -WIĘC ILE?< POWTÓRZYŁA KINGA -NO...< ZACZĄŁ KIEROWCA -13 TYSIAKÓW!< PRZERWAŁ TEN DRUGI MÓWIĄC TO Z WIELKA DUMĄ. -ILE?< POWIEDZIAŁA ZDZIWIONA DAGMARA -DOBRZE SŁYSZAŁAŚ. ZDZIWIONA? -ZA TE PIENIĄDZE TO JA SOBIE KUPUJE 1 PARĘ BUTÓW I TO UŻYWANYCH!< WYŚMIAŁA GOŚCIA DAGMARA -SERIO? TO SORRKI CZEŚĆ! I CHŁOPCY Z WIELKIM ZAKŁOPOTANIEM ODJECHALI, A DZIEWCZYNY ŚMIAŁY SIĘ DO ROZPUKU. -13 TYSIĘCY? TO FAKTYCZNIE TROCHĘ KASY< PRZERWAŁA ŚMIECH KINGA -NO PRZYDAŁO BY SIĘ NIE?< DODAŁA DAGMARA -NO, ALE O TYM ŻE TO DLA NAS DUŻO NIE MUSIELI WIEDZIEĆ! -JASNE, ŻE NIE. -NO CÓŻ CHYBA BĘDĘ SZŁA, BO BARTEK SIĘ WKURZY. -ROZUMIEM. -ALE NAJPIERW CHCE CIĘ O COS ZAPYTAĆ. -MIANOWICIE? -SKĄD WIEDZIAŁAŚ, ŻE MAM CHŁOPAKA I, ŻE MA NA IMIĘ PIOTR? PRZECIEŻ JA NIC CI O NIM NIE MÓWIŁAM. -JAK BARTEK POKAZYWAŁ MI WASZ DOM TO WSPOMNIAŁ COŚ, ŻE W DYM POKOJU NA IMPREZIE KTÓRA URZĄDZAŁ BARTEK POZNAŁAŚ SWOJEGO CHŁOPAKA PIOTRA I SKOJARZYŁAM TO WTEDY. -SPRYTNA JESTEŚ. -WIESZ NA RAZIE NIE BĘDZIEMY MOGŁY SIĘ SPOTKAĆ PRZEZ 2 DNI. -DLACZEGO? WYJEŻDŻASZ GDZIEŚ? -NIE, ALE MAM POWAŻNĄ KLASÓWKĘ Z MATMY I BIOLI. -OK.! TO DO ZA 3 DNI. -SIEMKA! POZDRÓW BRATA, A NAJLEPIEJ GO UCAŁUJ ZA MNIE. -JASNE, ALE TY SWOJEGO NIE POZDRAWIAJ. PA

*********************

I DZIEWCZYNY POTEM SPOTYKAŁY SIĘ PRZEZ OSTATNIE KILKADZIESIĄT DNI. RAZ JEDNA SZŁA DO DRUGIEJ RAZ DRUGA DO PIERWSZEJ. KINGA MIAŁA CZĘSTO STARCIA Z KAMILEM, A DAGMARA CORAZ BARDZIEJ LUBIŁA BARTKA. ... W KOŃCU NADSZEDŁ DZIEŃ WYJAZDU RODZICÓW KINGI DO HISZPANII. KINGA BARTEK I DAGMARA POJECHALI ODWIEŚĆ STARUSZKÓW RODZEŃSTWA NA STACJĘ. -BĘDZIE MI WAS BRAKOWAĆ< POWIEDZIAŁA WZRUSZAJĄC SIĘ KINGA I OBIEŁA OBU RODZICÓW. -BARTEK OPIEKUJ SIĘ SIOSTRA. -JASNE TATO PRZECIEŻ ZAWSZE TO ROBIĘ. -WIEM, WIEM. CHWILKĘ CISZY PRZERWAŁA DAGMARA. -A TU MAJĄ PAŃSTWO ADRES DO MOICH RODZICÓW MOŻE SIĘ PAŃSTWO POLUBIĄ. KARTKĘ WZIĄŁ PAN JANUSZ. -ALE TO PRZECIEŻ NASZ ULICA. NUMER DOMU TWOICH RODZICÓW TO 103, A NASZ 102. BĘDZIEMY SĄSIADAMI. -TO WSPANIALE< POWIEDZIAŁA PANI EDYTA MOŻE WPROWADZĄ NAS TROCHĘ W OKOLICĘ. -NA PEWNO MAMO SKORO MAJĄ TAK WSPANIAŁĄ CÓRKĘ TO I ONI MUSZĄ BYĆ SUPER. -TAK MASZ RACJĘ SYNKU< POTWIERDZIŁA MAMA. -PA MAMUSIU BĘDZIEMY TĘSKNIC< CAŁUJĄC MAMĘ W POLICZEK POWIEDZIAŁA KINGA. -UWAŻAJCIE NA SIEBIE!!!< PRZYPOMNIAŁ TATA TULĄC CÓRKĘ. I PO TEJ KRÓTKIEJ, WZRUSZAJĄCEJ CHWILI RODZICE WESZLI DO POCIĄGU. A KIEDY POCIĄG RUSZYŁ PAŃSTWO BOLDWIN WYCHYLAJĄ SIĘ ZZA OKNA MACHALI DO TRÓJKI PRZYJACIÓŁ. KINDZE TROCHĘ CHCIAŁO SIĘ PŁAKAĆ, ALE KIEDY PRZYPOMNIAŁA SOBIE, ŻE TERAZ MIESZKA TYLKO Z BRATEM BYŁA BARDZO SZCZĘŚLIWA. TERAZ JUŻ NIKT NIE BĘDZIE PRAWIŁ JEJ KAZAŃ. PO POWROCIE DO DOMU BARTEK MUSIAŁ GDZIEŚ WYJŚĆ, A DZIEWCZYNY GADAŁY W POKOJU. -KINGA SKORO SIĘ PRZYJAŹNIMY TO MOŻE CZAS NAJWYŻSZY ABYM POZNAŁA TEGO SŁYNNEGO PIOTRA CO? -CHYBA TAK, ALE DZISIAJ? -DLACZEGO BY NIE? MAM DUŻO CZASU. -NO DOBRZE TO POCZEKAJ ZADZWONIĘ DO NIEGO. ... -CZEŚĆ SKARBIE TO JA. -NO SŁYSZĘ. CO CHCIAŁAŚ? -MAM PROŚBĘ MÓGŁ BYŚ PRZYJŚĆ DO MNIE NA CHWILKĘ. JEST U MNIE MOJA PRZYJACIÓŁKA NO WIESZ DAGMARA. CHCIAŁABY CIĘ BARDZO POZNAĆ. -A ONA JEST ŁADNA. -DLACZEGO PYTASZ?< POWIEDZIAŁA ZDZIWIONA KINGA -NIE TAK TYLKO. -BARDZO, WIĘC JAK PRZYJDZIESZ? -ZA CHWILĘ BĘDĘ. -I CO PRZYJDZIE?- SPYTAŁA ZACIEKAWIONA DAGA -TAK ZA CHWILĘ BĘDZIE. -O KTOŚ DZWONI DO DRZWI TO PEWNIE ON. IDĘ OTWORZYĆ. ... -CZEŚĆ PIOTR! -WITAJ, DAGMARA TAK? -TAK. MIŁO MI! -MI RÓWNIEŻ< I PIOTR SPOJRZAŁ DAGMARZE PROSTO W OCZY. BYŁO TAK GŁĘBOKIE SPOJRZENIE, ŻE DAGMARA POCZUŁA SIĘ PODRYWANA, CO ZACZĘŁO JĄ MARTWIĆ. POMYŚLAŁA: -CZY ON NA PEWNO JEST TAKI JAKIM OPISYWAŁA GO KINGA. MAM ZŁE PRZECZUCIE- POMYŚLAŁA -KTOŚ CHCE KAWĘ? -POPROSZĘ. -JA DZIĘKUJĘ< OZNAJMIŁA DAGA -NO KINGA POSZŁA TO MOŻEMY SOBIE SPOKOJNIE POGADAĆ. MÓWIŁ CI KTOŚ KIEDYŚ, ŻE MASZ PIĘKNE OCZY. I CHŁOPAK WYCIĄGNĄŁ RĘKĘ ABY DOTKNĄĆ TWARZY DZIEWCZYNY. -ODWAL SIĘ. PRZYPOMINAM, ŻE JESTEŚ CHŁOPAKIEM MOJEJ PRZYJACIÓŁKI. -SPOKOJNIE MALEŃKA KINGA NIE WRÓCI TAK SZYBKO. -POWTARZAM ODWAL SIĘ. JEŚLI NIE PRZESTANIESZ POWIEM JEJ JAKI Z CIEBIE PALANT. -O WIDZĘ, ŻE SIĘ POLUBILIŚCIE< POWIEDZIAŁA KINGA WCHODZĄC DO POKOJU. -WYBACZ KOTKU< PIOTR POCAŁOWAŁ DZIEWCZYNĘ TAK JAKBY CHCIAŁ SPRAWIĆ JAKIEŚ WRAŻENIE NA DAGMARZE> ...MUSZE JUŻ IŚĆ. WYLEJ KAWĘ. MIŁO BYŁO CIĘ POZNAĆ DAGMARO, KINGA NIE MUSISZ MNIE ODPROWADZAĆ ZNAM DROGĘ. DZIEWCZYNA CHCIAŁA POCAŁOWAĆ UKOCHANEGO NA POŻEGNANIE ALE TEN SIĘ ODSUNĄŁ I WYSZEDŁ. -KINGA MUSZE CI COŚ POWIEDZIEĆ. -TAK? -TWÓJ CHŁOPAK...ONA SIĘ DO MNIE PRZYSTAWIA< POWIEDZIAŁA ZDENERWOWANA DZIEWCZYNA. -NAWET TAK NIE ŻARTUJ. -MÓWIĘ SERIO. -WIESZ CO MYŚLAŁAM, ŻE JESTEŚ MOJĄ PRAWDZIWĄ PRZYJACIÓŁKĄ. ZAZDROŚCISZ MI, ŻE JESTEM SZCZĘŚLIWA Z NIM PRAWDA? -SKĄD JA TYLKO CHCIAŁAM. -JUŻ JA WIEM CO TY CHCIAŁAŚ. CHCESZ NAS SKŁÓCIĆ, A WTEDY BĘDZIESZ MOGŁA SIĘ PRZYLEPIĆ DO PIOTRA. -KINGA NO COŚ TY NIE WIDZISZ, ŻE ON JEST ZAKŁAMANY. -WYJDŹ STĄD. -ALE... -POWIEDZIAŁAM WYNOŚ SIĘ. -DOBRZE, ALE PAMIĘTAJ ON CIĘ ZRANI I WTEDY ZOBACZYMY KTO MA RACJE, ALE PAMIĘTAJ JA BĘDĘ NA CIEBIE CZEKAĆ I NIE PRZESTANĘ BYĆ TWOJĄ PRZYJACIÓŁKĄ. -NIE MAM ZAMIARU CIERPIEĆ, A JUŻ NA PEWNO PRZEZ PIOTRA, BO ON MNIE KOCHAM. -NAIWNA JESTEŚ WIESZ! I DZIEWCZYNA WYSZŁA TRZASKAJĄC DRZWIAMI. KIEDY DAGMARA WYSZŁA KINGA JUŻ PRAWIE PŁAKAŁA, ALE POWIEDZIAŁA SAMA DO SIEBIE: -NIE BĘDĘ PŁAKAŁA PRZEZ NIĄ, NIE ZASŁUŻYŁA SOBIE NA TO- POMYŚLAŁA KINGA PO WYJŚCIU DAGMARY, ALE ZDENERWOWANA RZUCIŁA WAZONEM O ŚCIANĘ. BARTEK USŁYSZAŁ HUK I POBIEGŁ DO POKOJU SIOSTRY. -CO SIĘ TU STAŁO? -NIC ZOSTAW MNIE SAMĄ. -NIE ZOSTAWIĘ DO PÓKI MI NIE WYTŁUMACZYSZ CO SIĘ STAŁO! -DAGMARA JEST BEZNADZIEJNA. -POKŁÓCIŁYŚCIE SIĘ? -GORZEJ. WIESZ CO ONA MI POWIEDZIAŁA? -NO CO TAKIEGO? -POZNAŁAM JĄ Z PIOTREM, A KIEDY ON WYSZEDŁ POWIEDZIAŁA MI, ŻE ON SIĘ DO NIEJ PRZYSTAWIAŁ. WYOBRAŻASZ SOBIE. -KINGA, A MOŻE TAK BYŁO. -JASNE WIEDZIAŁAM, ŻE STANIESZ PO JEJ STRONIE. -PRZESTAŃ! NIE JESTEM PO ŻADNEJ STRONIE, ALE WIEM JAKI JEST PIOTR. DZIEWCZYNY TRAKTUJE JAK TOWAR. -ZAMKNIJ SIĘ. WSZYSCY JESTEŚCIE TACY SAMI. UMIECIE TYLKO MNIE KRYTYKOWAĆ. W OGÓLE SIĘ DLA WAS NIE LICZĘ. KINGA WYBIEGŁA Z DOMU. TYM RAZEM JUŻ ZAPŁAKANA. BARDZO CHCIAŁA, ALE NIE MOGŁA PRZESTAĆ. LUDZIE PATRZELI SIĘ NA NIĄ JAK NA SZALONĄ, ALE ONA MIAŁA TO GŁĘBOKO. ZACZĘŁA SIĘ ZASTANAWIAĆ CZY DOBRZE ZROBIŁA. CHCIAŁA NAWET WRÓCIĆ DO DOMU PRZEPROSIĆ BRATA, A POTEM IŚĆ DO DAGMARY I PROSIĆ O WYBACZENIE, ALE BYŁA ZBYT DUMNA. ZROBIŁO SIĘ BARDZO PÓŹNO. ZMARZNIĘTA I PRZEMOCZONA KINGA SIEDZIAŁA PRZY DRZEWIE, KIEDY NAGLE KTOŚ WYSZEDŁ Z GŁĘBI LASU. PRZESTRASZONA NIEZNAJOMYM POBIEGŁA PRZED SIEBIE. ZATRZYMAŁA SIĘ PO 5 MIN. OGLĄDAJĄC SIĘ W KOŁO ZROZUMIAŁA, ŻE SIĘ ZGUBIŁA. ZACZĘŁA PŁAKAĆ W GŁOS. USIADŁA SKULONA I CZEKAŁA. WŁAŚNIE NA CO CZEKAŁA? ŻE KTOŚ JĄ ZACZNIE SZUKAĆ. PRZECIEŻ TAK ŹLE ICH POTRAKTOWAŁA, A ONI SIĘ TYLKO O NIĄ MARTWILI. WIĘC PO CO KTOŚ MIAŁBY JĄ TERAZ SZUKAĆ.

BARTEK CHODZIŁ JAK OPĘTANY PO CAŁYM DOMU. NIE WIEDZIAŁ CO ROBIĆ. GDZIE SZUKAĆ SIOSTRY! -KINGA GDZIE JESTEŚ?!> MRUCZAŁ SAM DO SIEBIE. ...DZWONIŁEM JUŻ DO PIOTRA I INNYCH. TEN PIOTR TO NAPRAWDĘ IDIOTA, NAWET SIĘ NIE PRZEJĄŁ, ŻE ONA GDZIEŚ ZGINĘŁA. ZŁAPAŁ ZA TELEFON: -CZEŚĆ DAGMARA! SŁUCHAJ KINGI NIE MA OD 8 GODZIN, NIE WIEM GDZIE JEJ SZUKAĆ. POMÓŻ! -JAK TO NIE MA? CO SIĘ STAŁO? -PO WASZEJ KŁÓTNI JA RÓWNIEŻ ZACZĄŁEM PRAWIĆ JEJ MORAŁY. WKURZYŁA SIĘ I WYBIEGŁA. DO TEJ PORY JEJ NIE MA. JEST PÓŹNO, PADA DESZCZ I W DODATKU WIEJE SILNY WIATR. NIE WIEM CO MAM ROBIĆ! -NIE MARTW SIĘ. ZNAJDZIEMY JĄ. ZARAZ PRZYJDĘ DO CIEBIE. -DZIĘKI.

-KAMIL MAM DO CIEBIE SPRAWĘ< POWIEDZIAŁA POŚPIESZNIE DAGMARA> KINGA GDZIEŚ ZGINĘŁA, JEJ BRAT NIE MOŻE JEJ ZNALEŹĆ. POMÓŻ NAM. -DLACZEGO MIAŁBYM TO ZROBIĆ. JEJ BRATA NAWET NIE ZNAM, A JEJ BARDZO NIE LUBIĘ. SAMA WIESZ. -PROSZĘ CIĘ TO BARDZO WAŻNE. COŚ MOGŁO JEJ SIĘ STAĆ. -OKI. NIECH BĘDZIE, ALE DO KOŃCA ŻYCIA MI SIĘ NIE WYPŁACISZ. TAKIE POŚWIĘCENIE Z MOJEJ STRONY. -DZIĘKI< POWIEDZIAŁA DAGMARA CAŁUJĄC BRATA W POLICZEK>

-CZEŚĆ JESTEM KAMIL. -BARTEK> POWIEDZIAŁ BARTEK PODAJĄC KAMILOWI RĘKĘ> DZIĘKUJĘ, ŻE NAM POMOŻESZ, WIEM, ŻE ZA SOBĄ NIGDY NIE PRZEPADALIŚCIE. -NIE MA SPRAWY. JEŚLI TYLKO MOGĘ POMÓC.

Część 44 / 4

-MUSIMY SIĘ ROZDZIELIĆ, ALE NIE CHCĘ ŻEBY DAGMARA SZŁA SAMA. -DAM RADĘ. -NIE BARTEK MA RACJĘ. WY PÓJDZIECIE RAZEM NA POŁUDNIE JA NA PÓŁNOC. -DOBRA.

-KINGAAAA -KINGA GDZIE JESTEŚ?

WSZYSCY KRZYCZELI JAK GŁOŚNIO TYLKO MOGLI, ALE BEZ SKUTKU.

NAGLE KAMIL USŁYSZAŁ TAKI NIEWYRAŹNY PŁACZ I WOŁANIE O POMOC.

-KINGA TO TY? -KTO TO?< WYDUKAŁA ZZIĘBNIĘTA KINGA> -TO JA KAMIL, NIE PŁACZ JUŻ DOBRZE< POWIEDZIAŁ PRZYTULAJĄC DZIEWCZYNĘ > KINGA NIE BRONIŁA SIĘ BYŁA CAŁA PRZEMOCZONA I NIE MYŚLAŁA TERAZ O ICH POPRZEDNICH KŁÓTNIACH. PO CHWILI OBOJE SPOJRZELI SOBIE GŁĘBOKO W OCZY. JAK NIGDY. IM OBOJGU PO PLECACH PRZESZEDŁ DRESZCZYK. JEDNAK PO SEKUNDZIE OCKNĘLI SIĘ. -CO TY TU ROBISZ? -JA, DAGMARA I BARTEK WSZĘDZIE CIĘ SZUKAMY! TO RACZEJ CO TY TU ROBISZ? -SIEDZIAŁAM SOBIE PRZY DRZEWIE KIEDY WYBIEGŁ JAKIŚ FACET, PRZESTRASZYŁAM SIĘ I UCIEKŁAM, ALE ZGUBIŁAM SIĘ W TEJ ZAWIEI. -OPOWIESZ W DOMU, A TERAZ WRACAJMY, BO DAGA I BARTEK UMRĄ ZE STRACHU. -DZIĘKUJĘ!- ICH SPOJRZENIE PONOWNIE SIĘ SPOTKAŁO. CHŁOPAK PODNIÓSŁ ZMĘCZONĄ DZIEWCZYNĘ I ZANIÓSŁ JA DO SAMOCHODU. PRZYKRYŁ JĄ KOCEM I ZADZWONIŁ DO DAGMARY. -DAGA JUŻ JĄ ZNALAZŁEM JEDZIEMY DO DOMU!

-KINIA GZIE TY BYŁAŚ!> BARTEK MOCNO PRZYTULIŁ SIOSTRĘ. -CHCIAŁAM WAS PRZEPROSIĆ ZA MOJE ZACHOWANIE. NAPRAWDĘ BARDZO MI PRZYKRO. MOŻE MACIE RACJE JESTEM ZBYT NAIWNA. DAGMARA WYBACZYSZ MI? -JASNE, ŻE TAK!!! A TERAZ MNIE PRZYTUL. -JESTEŚCIE KOCHANI. -ZROBIĘ HERBATY < WYRWAŁ SIĘ BARTEK> -POMOGĘ CI< DODAŁA DAGA>

-CHCIAŁAM CI BARDZO PODZIĘKOWAĆ! -MI ZA CO? -JAK TO ZA CO?! GDYBY NIE TY... -NIC NIE MÓW< POWIEDZIAŁ KAMIL ZATYKAJĄC PALCEM USTA KINDZE> DROBIAZG. TY TEZ BYŚ TAK POSTĄPIŁA. -ALE GDYBY NIE TY TO MOŻE... NIE CHCE O TYM MYŚLEĆ. -I MASZ RACJE. ZAPOMNIJ O TYM DNIU. -NIE NIE ZAPOMNĘ. DZIĘKI TOBIE NIE ZAPOMNĘ<…