Zakochana w diable

Początek1 / 1

Zabolało. Zabolało jak diabli. A najgorsze było to, że to nie był ból zewnętrzny, to potrafiłaby jeszcze jakoś znieść. Tam w środku całą wręcz płonęła. Jednym z jej największych pragnień w tej chwili było pójście do łazienki i połknięcie kolejnej tabletki przeciwbólowej. Gdyby nie zdrowy rozsądek jaki jeszcze jej pozostał, jedyne co posiadała, zapewne już leżałaby nieprzytomna na podłodze. A tak leżała skulona na łóżku w swojej niewielkiej, jasnej sypialni i z niecierpliwością wpatrywała się w białe drzwi. Julie Trasher czekała w swoim niewielkim mieszkaniu na swoją przyjaciółkę, która miała przyjechać i dotrzymać jej towarzystwa. Była jednocześnie lekarzem, więc mogła ją zbadać. Julie nie chciała dzwonić do szpitala. Myślała, że zjadła coś co mogło zaszkodzić jej organizmowi i wierzyła w to prawie całkowicie. Jednak c to mogło, być, co sprawia, że człowiek zamienia się w żywego trupa? Nie dokuczał jej wyłącznie ból brzucha. Z oczu samowolnie płynęły jej łzy, nie mogła poruszyć żadną kończyną. Zaczęło się kilka minut temu, szukała czegoś, już nawet nie pamiętała czego. Stała pochylona nad otwartą szufladą komody i nagle poczuła ból. Jedno mocne uderzenie i padła na podłogę. Po kilku minutach zdołała się podnieść i doczołgać w stronę łóżka. Wyciągnęła z szuflady tabletki od bólu brzucha, bo to on bolał ją najbardziej, połknęła dwie i szybko zadzwoniła po Bridget. Ale pomimo tego, że przyjaciółka miała do jej mieszkania dziesięć minut jazdy samochodem, nadal jej nie było. - Jezu! Jezu! Jezu! - wypowiadała to imię z błaganiem i bólem. Była wściekła na swoje cierpienie. Każdy człowiek tak zachowywałby się w takiej sytuacji. Kobiety rozumieją co oznacza ból podczas miesiączki. Otóż ten był kilkanaście razy mocniejszy. Na twarzy młodej kobiety pojawiły się krople potu, ciemna skóra przybrała odcień czerwieni, to skutek zmęczenia. Julie w tym momencie nie wyglądała jak ładna kobieta, którą przecież zawsze była. Dumna ze swej urody,…