Zapomniane ulice

Początek1 / 1

Bardzo długo zastanawiałam się na tytułem tego tekstu, myślałam, że może "Gdzie przebiega granica przedsiębiorczości a zaczyna śmietnik" "Zaczynam mieszkać na śmietnisku" "Kogo, to obchodzi" i w końcu taki smutny, pełen nostalgii i wspomnień "tak było tu pięknie, gdy miałam 16 lat"

Kiedy czterdzieści lat temu moi rodzice wykupili działkę budowlaną, byłam bardzo szczęśliwa. W tych okolicach mieszkali moi dziadkowie oraz bliscy mi ludzie. Przez lata przyjeżdżałam tu,w każdej wolnej chwili, odwiedzałam rodzinę i przyjaciół. Na osiedlu stało kilka przedwojennych domków, dookoła nich były ogrody pełne kwiatów, warzyw i drzew owocowych. Za ogrodami puste pola a w zasięgu wzroku stawek pełen czystej wody i ryb,za torami prowadzącymi do Ujścia piękny las, w którym rosło dużo grzybów, jagód, malin. Tak było czterdzieści lat temu i jeszcze długo, długo później. Przez lata pobudowano tu osiedle domków jednorodzinnych, powstała nowa ulica, przez długi czas niezbyt bezpieczna dla mieszkańców osiedla. Potrzeba było dużo czasu i wielu pism, aby zadbano o nasze bezpieczeństwo i zrobiono progi zwalniające, zresztą niezbyt dobrej jakości. Zmiany na gorsze zaczęły następować powoli, początkowo niezauważane przez nikogo. Dzielnicę domków jednorodzinnych zmieniono na osiedle rzemieślnicze, dla małej przedsiębiorczości.

Wszystko byłoby w porządku, gdyby to rzeczywiście była mała nieszkodliwa działalność. Przecież każdy musi pracować, przecież każdy musi z czegoś żyć. Prze lata wydano wiele zezwoleń na różnego rodzaju działalność gospodarczą, jedne zakłady trwają inne upadły ale zawsze powstawały nowe z coraz gorszą renomą - kogo to obchodzi. Długo nikt się nie buntował, dla dobra sąsiedzkich stosunków. Teraz coraz częściej słyszy się pytania sąsiadów odnośnie tego, co się dzieje na osiedlu, zresztą ja również coraz częściej zastanawiam się, do czego to wszystko prowadzi. Niedaleko pod lasem blisko torów przy ulicy Chodzieskiej jest skup złomu, właściciel tej Firmy jest bardzo miłym i porządnym człowiekiem. Bardzo się stara, aby nie zaśmiecać terenu wokół skupu, ale niestety, część jego klientów jest delikatnie mówiąc lekko nieodpowiedzialna. Aby zarobić na odrobinę alkoholu, zwozi do niego różne dziwne rzeczy. Kiedy właściciel skupu złomu nie chce lub po prostu nie może kupić przywiezionego towaru, rozzłoszczony klient pozostawia wszystko w lesie, lub tak zwyczajnie na drodze koło torów. A las, no cóż nie tylko klienci skupu złomu, zostawiają tam swoje ślady. Każdego ranka wychodzę z domu około godziny 7 rano, zabierając na spacer swojego czworonoga. Nie jest to pierwszy pies, który zamieszkał z nami i stał się członkiem rodziny. Kiedy byłam nastolatką rodzice sprawili nam psa, później ja sprowadziłam psa dla moich dzieci, a teraz nasza suczka wychowuje się z moimi wnukami. Te moje spacery po lesie trwają już wiele lat, ale nigdy jeszcze las nie wyglądał tak jak teraz. Praktyczne każdego ranka widzę w lesie kolejne niespodzianki. Każda dziura w ściółce leśnej wypełniona jest śmieciami, leżą tam foliowe worki z czymś w środku, szkło z wybitych…