Zefir Gwieździsty

Początek1 / 1

{b}Zefir Gwieździsty{/b}

{b}N{/b}arodził się wśród skał, wśród wielu on jeden takie imię miał Bogowie go takim uczynili, deszczowym łukiem napędzili Rozpędzał złe myśli, nadawał uśmiechowi smak wiśni Wraz ze wschodem słońca budził się on sam, zefir, zefir gwieździsty

W radości poranka ruszał z gór na niziny, by zebrać z rosy nowiny Wplątując się w czupryny, lekko potrząsając liśćmi ożywiał dziwy Hulał po chałupach, hulał na łące, aż poczuł zapach bryzy Kołysząc z lekka zboże, pognał nad morze, zefir, zefir gwieździsty

Woń bryzy tak go uniosła, że chciał na zawsze tam pozostać W tańcu stali się jednością, wir namiętności