Zwierciadło Nieba

Początek1 / 1

{i}„ – Chciałbym stać się jednym z nich – mówi. – Ptaków? – Istnień zatraconych w zachwycie przemierzania nieba, składających się na jego piękno i lekkich na tyle, by zapomnieć o codzienności. – Jego oczy zalśniły. – To byłoby takie samotne… – mówię po zastanowieniu. – …z punktu widzenia ludzi, zapewne tak… ale pomyśl. – Ożywia się. – Każdego dnia lecieć przed siebie. Nie czuć ciężaru ciała. Nie pamiętać tego, co było wczoraj i tylko przeżywać przeogromne szczęście niekończącej się chwili. – To trochę jak narodzić się bez pamięci… – …tak, jako część nieba.”{/i}

{i}" – Prawdziwa miłość zdarza się naprawdę rzadko. Rodzi się powoli, lecz pewnie. Nie może trwać…