Rodzina · 2 min czytania
Żyletka
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Czasem jest tak, że nie radze sobie z zadaniem jakim jest życie. Wtedy próbuje sobie pomóc .Biorę żyletkę i patrzę jak jedna kropla po drugiej, blizna za blizna znajdują się na moim ciele .Przynosi to ulgę ,niestety tylko na chwilę . Ten ból ,który sama sobie wyrządzam jest ratunkiem ,zapomnieniem o wszystkich problemach ,o życiu które zbyt ciężka ścieżka jest .Czasem myślę żyletką przejechać po mojej ręce mocniej niż zwykle ,mam ochotę skończyć z tą czarną otchłanią jaką jest moje istnienie .Ale nie mam odwagi, nie potrafię się zabić .Nie potrafię skończyć z tym raz na zawsze .Wtedy zaczynam rozumieć, że tęskniłabym za tym bólem ,za tą bezradnością .Gdybym tak w samotności z moją żyletką umierała, żałowałabym swojego czynu. Przecież jest nadzieja, że coś dobrego mnie spotka ,może nie teraz ale kiedyś na pewno .Robiąc ten krok odebrałabym sobie nadzieję , marzenie na lepsze jutro .Gdybym się zabiła…