7 - SIEDEM

Początek1 / 1

PROLOG 1

Jedna z zamkowych komnat.... - Musi gdzieś tu być! – mężczyzna w zbroi uderzył ze złości pięścią w ścianę. - Ależ Panie. Przeszukaliśmy dokładnie cały zamek. – jego towarzysz wbił wzrok w granitową posadzkę - Nieważne! – ryknął na niego – Przeszukajcie jeszcze raz! To zbyt wielka moc by zostawić ją w ich rękach! – rycerz ponownie miał ochotę zaatakować ścianę. Zrezygnował jednak i spojrzał towarzyszącemu mu mężczyźnie prosto w oczy - Wiem Panie! – sługa z pokorą wbił wzrok w ziemię - To dobrze! Ruszaj! – ryknął ponownie – Na co czekasz? W innej komnacie... - Szybciej!! Nie mamy wiele czasu! – mężczyzna w koronie obejrzał się za siebie - Wiem panie. Jest tylko jedno wyjście! – Mag otworzył kolejne drzwi - Rób, co masz robić! - Mam nadzieję, że kiedy ta moc zniknie oni zostawią nas w spokoju. – z nadzieją spojrzał na swego rozmówcę. - Ja także mam tę nadzieję! Ruszaj! Zatrzymam ich, ale nie będziesz mieć wiele czasu. – po tych słowach król zatrzymał się. - Nie możesz się narażać panie! – mag także zamarł w pół kroku - Mnie nic nie zrobią! Zbyt cennym będę jeńcem. Natomiast jeżeli znajdą ciebie, wraz z tym, co chronisz, będzie źle. Być może cała historia ulegnie zmianie! – po tych słowach król dobył miecza. - Masz rację panie! – mag odwrócił się i otworzył kolejne drzwi. - Wesz co masz zrobić? – nim przekroczył próg dobiegł go głos władcy - Tak! – odrzekł nawet się nie odwracając. - Więc zrób to! – w głosie króla zabrzmiała nadzieja – Nawet jeśli... – lecz tych słów mag już nie usłyszał Kilka chwil później Mag wszedł do innej komnaty. - Jesteście gotowi? – sześć par oczu wpatrzyło się w niego z uwagą - Tak! – usłyszawszy słyszy zgodną odpowiedź. podniósł kielich w górę – Więc zbliżcie się. Musimy rozdzielić moc Graala na nas siedmioro! Zebrani, bez zbędnych słów, otoczyli go kręgiem i jednocześnie chwycili za bezcenny puchar z którego…