Aga14

Początek1 / 1

VII. Musiała szybko biec do łazienki. Mdłości dopadły ją w nocy. Czyżby zjadła coś nieświeżego? Nie to nie to.... Jej oczy powoli zaczęły robić się ogromne. Tak... Okres jej się spóźniał już od jakiegoś czasu, ale.... Czy ktoś by pomyślał, że jednak może być w ciąży? Ona? T nieprawdopodobne. Niemożliwe.... Zaskakujące... Niespodziewane. Czyżby niechciane? Cóż za złośliwość losu. Teraz, kiedy znów w nikim nie miała oparcia, dowiaduje się, że jest w ciąży. Tak... Los nie dał jej możliwości wyboru. Na marne poszły godziny spędzone na rozmyślaniu, rozważaniu za i przeciw, podejmowaniu decyzji.... Do diabła z tą decyzją! Co się stało, to się nie odstanie. Tyle, że teraz to był przypadek.... Nie! W miłości nie przypadków, dzieci nie rodzą się przez przypadek.... Świadomość tego była przerażająca. A jeśli to dziecko jednak ich uratuje? A jeśli zostanie sama z maleństwem tak jak jej matka? Jeśli nie będzie potrafiła być matką? Życie to jedna wielka loteria. Można wygrać, i liczyć się trzeba z upadkiem. Zaryzykować? Dziecko... Dziecko.... Dziecko.... Ukryła twarz w ramionach. Jakże wspaniała byłaby ta wiadomość dwa miesiące wcześniej! Cieszyli by się oboje. Ale nie teraz. Teraz.... Będzie ciężko... Za ciężko? Zrobiła test. Wynik był pozytywny. Poszła do lekarza. Ten potwierdził, że zostanie matką… W jego oczach widać było powątpienie. Kolejna dziwka, która ma dziecko w siedemnastym roku życia. Nie udało się zabezpieczyć.... Ironia. W jego głosie było słychać ironię… No cóż... Nie jemu to oceniać. Nie jemu oceniać, to jak będzie żyła. Nie wolno wchodzić z butami w cudze życie. Albo trzeba robić to od początku. Mała zmarznięta dziewczynka przy sklepie kilkanaście lat temu nie interesowała nikogo, więc niech dalej nikt nie przejmuje się jej losem! Paweł wrócił do domu na haju. Błędne wyraz oczu. Złość. Krzyk. Zostanie ojcem. Dziwka. Te słowa zabolały. Automatycznie