psychologia · 2 min czytania
Czerwień kłamstw
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Słońce upadło, księżyc oczarował mrok błądzisz w zatrutym powietrzu, drogi szkłem pokryte, z płaczem klęczysz, nie umiesz iść dalej kolana przecierasz,stary ból przywołuje czerwień kłamstw wylewasz na pusty talerz kropla za kroplą wszystko ucicha modląc się o lepszy start znów ktoś linczuje Cie tak ciągle myśląc, że umierasz za młodu wylewając swe marne smutki gdzieś na butelki dnie nie poddajesz się, choć czerwień wylewa się jeszcze dalej drogą podarzasz pełna rozczarowań gdzie unikają Cie,zimnego